← Reen al M

PIV · 10587

★mont/o

mont/o
Granda natura amaso de roko k tero, kiu altiĝas super la nivelo de la ĉirkaŭanta grundo je pluraj centoj da metroj: la piedo, la radikoj, la flankoj, la supro de monto; kalkopetra, granita monto; se neĝas sur la monto, estas malvarme en la valo Z; ĉeno de montoj Z; ne venas mont’ al monto, sed homo homon renkontas Z; belaj rakontoj el trans la montoj Z; sovaĝbestaj montoj Z; (f) la ondegoj leviĝis kiel montoj; la Prediko sur la monto. dento, kresto, vulkano, alpismo.
Alta, granda amaso: montoj da kadavroj, da rubaĵoj, da paperaĵoj; promesi orajn montojn Z; ni ne povas senfine toleri tiun monton da mizeroj; inter faro k rakonto staras meze granda monto Z. abismo, maro.
Monto
🌄 Parto de pluraj propraj nomoj de montoj: Monto BlankaBlankmonto Z (6°52′E, 45°50′N), Monto Kalva, Montaro de la Gigantoj (15°44′E, 50°44′N); Fuĵi-Monto (138°40′E, 35°20′N).
Nomo de la plej maldekstra partio en la asembleoj de la Franca Revolucio: Robespiero estis la ĉefo de la Monto.
puba monto Venusmonto.
monta. Rilata al monto(j): la monta klimato, flaŭro; montaj kabanoj.
montano. Loĝanto de montoj.
montaro
Masivo aŭ ĉeno da kunigitaj montoj, formantaj tuton: la Kaŭkaza, Pirenea montaro.
(vs) Monto, rigardata kiel restadejo, kontraste kun kamparo: ferioj en montaro; la ĝojoj, sportoj, akcidentoj de la montaro.
montara. Rilata al montaro: montara regiono; montaraj vivkondiĉoj.
montariĝo Estiĝo de montaro: antaŭmontariĝa, dummontariĝa, postmontariĝa sedimentado; Alpa, Hercinia, Kaledonia montariĝo. Sin. orogenezo. faltiĝo.
monteto. Malalta monto, ofte kun ronda supro: la sep montetoj de Romo; ĉiuj montetoj fariĝos fruktoportaj X; la malnova monteto de elfoj Z; kunblovitaj sablaj montetoj Z (dunoj). altaĵo.
montiĝi. Altiĝi kvazaŭ monto: de via kolera blovo montiĝis akvo Z.
almonte. En loko situanta, en valo, pli supre, ol la priparolata. alvale.
intermonto. Malpli alta trairejo inter du montoj.
transmontano. Loĝanto trans la montoj.
Ercmontaro. Montaro ercoriĉa, inter Bohemio k Saksio (13°E, 50°30′N).
glacimonto = glaciinsulo.
mammonteto. Monto kun proksimuma formo de mamo.
pintmonto. Monto, kun pinta supro.
Rokmontaro. Granda montoĉeno de Alasko ĝis Meksiko, laŭlonge de Pacifiko.
tablomonto. Monto kun ebena supraĵo.
tombomonto. Tumulo.
Venusmonto (f):
Monto en Turingio, kie legendo lokas la palacon de Venuso.
La bazo de la polekso en la manplato. Sin. tenaro.
Meza elstaraĵo antaŭ la vulvo k inter la ingvenaj faldoj. Sin. puba monto (mons pubis). klitoro.