★gren/o

1 (kn) Planto (ĝenerale el poacoj), kies grajnoj estas mueleblaj k ofte uzataj por fari farunon: sur ĉiuj kampoj ĉirkaŭe kreskis greno ^Z; konsumi sian grenon antaŭ ĝia maturiĝo ^Z (antaŭelspezi estontajn rentojn); vintra, printempa greno (semota en vintro, en printempo). ☞ cerealo, aveno, fagopiro, hordeo, mileo, rizo, sekalo, tritiko.

2 Grajnoj de tiuj plantoj: kia greno, tia pano ^Z; oni amasigu manĝeblan grenon en la urboj k oni ĝin konservu ^X; kiu retenas grenon (por spekulacii), tiun malbenas la popolo ^X; nek gren’ prosperas, nek la vino, sorĉistino! ^U. ☞ ventumi.