★konscienc/o

★konscienc/o. Konscio, kiun havas la homo pri la morala bono k malbono, pri la morala devo: pli bona pura konscienco ol malpura potenco ^Z; la konscienco lin ne turmentas ^Z; lia kulpo peze kuŝis sur lia konscienco ^Z; ilin juĝu ilia propra konscienco! ^Z; mi ne povas kun pura konscienco lasi sub ĝi mian nomon ^Z; kun plej senhonta konscienco oni rakontas, ke […} ^Z; kovri la buŝon (silentigi la riproĉojn) de sia konscienco ^Z; konscienco trankvila estas bona dormilo ^Z; konsciencodubo, konsciencoriproĉo.