PIV 2026 · Artikolo 8581
★kraĉi
★ kraĉi
1 ntr elĵeti salivon el la buŝo per rapida vola elspiro: ne kraĉu en puton, ĉar vi trinki bezonos Z dirinte tion, li kraĉis sur la teron NT kraĉu sur ilin! en signo de malestimo Z ➞ sputi.
kraĉo
1 ago kraĉi: kiu supren kraĉon ĵetas, sian barbon al ĝi submetas Z
2 kraĉaĵo.
kraĉado agado de kraĉanto(j): mian vizaĝon mi ne kovris kontraŭ insultoj kaj kraĉado MT
kraĉaĵo tio, kion oni kraĉas: kraĉaĵo trafis mian robon, kaj mi aŭdis krudajn ridojn ALö Sin. kraĉo 2.
kraĉujo vazo elmetita por ricevi kraĉaĵojn.
elkraĉi tr elĵeti ion kiel malpurajon: la naturo elkraĉu min kiel ekstermindan sovaĝegan beston, se mi rompos tiun ĉi ĵuron Z
fajrokraĉanta elĵetanta fajron el la buŝo: fajrokraĉantaj drakoj Z
tuskraĉi ekspektori.