← Reen al K

PIV · 8945

kvalit¹o

kvalit1o
Ĉiu el la diferencaj manieroj, kiel objekto impresas niajn sensojn k kiuj konsistigas ĝian ecaron, staton, eksteron, karakteron kc: odoro k koloro estas kvalitoj de la korpoj; la vortoj «tia, kia» ĉiam montras la kvaliton.
Grado de boneco: unuaranga kvalito Z (de vino); mi esperas, ke vi ŝatos la kvaliton tute rimarkindan de la komercaĵoj; tolo de plej alta kvalito B; karbo de malsupera kvalito; kvalito bona ne bezonas admonon Z; ne kvanto, sed kvalito decidas pri merito Z.
Speciala povo; propra efiko de io: la kvalito de magneto estas, ke ĝi altiras la feron; la spegulo havis la kvaliton, ke ĉion bonan, kio en ĝi speguliĝis, ĝi etigis ĝis plena nenieco Z. kapablo, propreco.
Ĉiu el la moralaj aŭ intelektaj ecoj, kiuj faras, ke persono estas tia, k ne alia: la orgojlo instigas nin malŝati la bonajn kvalitojn, kiuj al ni mankas; posedi ĉiujn kvalitojn de bona oratoro B.
kvalita
Rilata al la kvalito, kontraste kun la kvanto: kvalita analizo de kemia substanco.
= kvalifika.
altkvalita. Prezentanta altan kvaliton: li havas en K. tre gravan k altkvalitan oficon Z; lin konstante vizitadis altkvalitaj homoj Z; altkvalita servistaro Z. altklasa, altranga.
medikvalito Stato de la medio, esprimita per la kvantoj de diversaj substancoj, kiuj povas kaŭzi mediproblemojn.
sonkvalito Fideleco de reprodukto de la diversfrekvencaj sonoj en aŭdilo aŭ en laŭtparolilo.