PIV · 9697
★magi/o
★magi/o
1 Tuto de la procedoj k ritoj per kiuj la operacianto kredas povi efiki sur la okultajn fortojn de la mondo k obeigi ilin al la homaj deziroj: la magio estis la vera fonto de la artoj k de la sciencoj; imiteca, simpatia magio (efikanta per imitado aŭ kontaĝo); blanka (bonfara), nigra (malbonfara) magio. ☞ religio. ➞ animismo, envulto, okultismo, sakramento.
2 (f) Miriga efiko, iel simila al tiu de la propredirita magio: la magio de opero, de la vortoj.
magia
1 Bazita sur magio, sorĉa: magia povo, magia bastono.
magiado. Ago, efiko magia: vidu do, tio ĉi estas la tuta magiado, kiun vi envolvas en sanktan nebulon Z.
magiisto. Homo kiu praktikas la magion: viro aŭ virino, se ili estos magiistoj aŭ sorĉistoj, estu mortigitaj X. ☞ mago, prestidigitisto.