★religi/o

PIV · 13328

religi/o. Tuto de la sintenoj k faroj, per kiuj homoj klopodas interrilati kun supernaturaj estuloj, por peti favoron aŭ certigi al si postmortan definitivan feliĉon: la hebrea, kristana, islama, budhisma religio; la religio disigas la filojn de la sama lando ; defali de la religio de siaj patroj ; prezenti pacigan ponton inter la diversaj religioj ; mi volis esprimi en tiu preĝo nur la naturan religion de la homa koro ; starigo de neŭtrale-homa religio . kulto, magio, rito, eklezio, sekto, Diservo, sakramento, dogmo, diismo, panteismo.

religia

1 Koncernanta religion; rilata al religio: religia dogmaro; religia kanto. sankta. pia.

2 Vivanta konforme al la reguloj de iu religio: religia ordeno; aparteni al ia religia komunumo ; religia flegistino.

3 () Tiel skrupule konscienca, kiel ĉe religia ceremonio: ĉiuj aŭskultis liajn vortojn kun ĝojo, eĉ kun religia atento ; religie observi la preskribojn de la kuracisto.

religiano. Ano de iu religio.

religieco. Eco de iu, io religia: la religieco de Kantio.

religiulo

1 Ano de iu religia ordeno aŭ kongregacio. monaĥo.

2 Religiano: tiu feliĉo, kiun al infano de religiulo donas la posedado de «Dio» en sia koro .

alireligiano, alireligiulo. Ano de alia religio, ol la priparolata: ĉiu religio devas rigardi ĉiujn alireligiulojn kiel pekantojn .

interreligia. Ekzistanta inter pluraj religioj: la interreligia malamo ; interreligiaj militoj. ekumena.

multreligia. Havanta plurajn religiojn: la multreligia Rusujo .

nereligia. Ne apartenanta al religio: nereligia lernejo. laika, profana.

samreligiano. Iu, kiu apartenas al la sama religio, kiel alia persono: ili akceptis amason da forkurintaj samreligianoj .

senreligia. Konfesanta neniun religion: senreligia civitano.

senreligieco. Eco de iu, io sen religio: eĉ senkaŝa senreligieco ne multe helpas al la forigo de (malamo) ; senreligieco daŭras ordinare ne longe .

senreligiulo. Homo sen religio: komunumo de senreligiuloj . agnostikulo, ateisto, liberpensulo.