PIV 2026 · Artikolo 11148
★obei
★ obei tr konformi sin al tio, kion alia persono ordonas aŭ malpermesas: obei la patron Z obei al la patro FE la ŝipanoj devas obei la ŝipestron FE respektu Dion kaj reĝon kaj obeu la leĝon Z viajn vortojn obeos mia tuta popolo MT oni devas obei Dion prefere ol homojn NT eĉ en la diboĉo li obeis estetikan mezuron B en la lingvo internacia oni devas obei sole nur la logikon Z liaj ĉevaloj ne plu obeis lian voĉon tuj kiam vi ordonos, vi estos obeata
(figurasence) la ŝipo ne plu obeas la direktilon deziro kaj inklino ordonon ne obeas Z
➞ cedi 1, observi, submetiĝi; sklavo; klini 5. obeo plenumo de ies volo aŭ ordono: vi ŝuldas al mi obeon en ĉio, kion mi ordonas al vi Z pasiva sendiskuta obeo
obeado konstanta obeo: obeado estas pli bona ol oferado Z de la plej fruaj miaj jaroj Mi lernis obeadon al la gepatroj Z ➞ disciplino, jugo.
obeema volonte aŭ facile obeanta: Jesuo sin humiligis kaj fariĝis obeema ĝis morto NT
malobei fari, kion oni malpermesas, aŭ ne fari, kion oni ordonas: vi ja ne kuraĝos min malobei!
malobeo ago malobei: malobeo al nejusta ordono estas morala devo
neobeebla tia, ke oni ĝin ne povas obei: neobeebla postulo
neobeema ribelema: ĉi tiu popolo havas koron defaleman kaj neobeeman MT