PIV 2026 · Artikolo 12940
★pruvi
★ pruvi tr
1 iu montri ion vera per rezonado aŭ faktoj: pruvi la ekziston de Dio estas io logike neebla pruvi sian senkulpecon B pruvi geometrian teoremon B ŝi estis tre fidinda. Tion ŝi pruvis, kiam Kala malsaniĝis Z ne malfacile estos pruvi, ke ilian elekton ni povas antaŭvidi Z nun lia krimo estas pruvita ➞ demonstri.
2 io esti la pruvo de io: tio pruvas la facilan lerneblecon de Esperanto tiu ekspozicio elokvente pruvas pri la progresoj faritaj larmoj pravecon ne pruvas Z nigro sur blanko skribaĵo pruvas sen manko Z nur ŝia estonteco estis pruvonta la verecon aŭ erarecon de tiu ŝia opinio Z ➞ dokumenti, ilustri, ekzempli.
pruveen pruva maniero; kiel pruvo: en siaj Etimologioj li pruve citis Evangelion OE pruve, subite malaperis la rideto Ko
pruvo argumento aŭ fakto, per kiu oni povas montri la verecon de io: alporti la pruvon de io komparo ne estas pruvo Z suspekto pruvon ne egalas Z tio estis donaco de la libristo, kiu deziris tamen doni al ŝi aktivan pruvon de sia kompato Z ➞ atesto, pruvobjekto.
pruvilo io, per kio oni pruvas ion: atestoj kaj aliaj pruviloj ILa la kotizo inkluzivas neniun asekuron, kiun la gepatroj mem devas prizorgi, liverante pruvilon pri tio OE montru al mi refoje vian pruvilon legitimilon, aŭ mi tuj telefonas al la policejo CPi polica pruvilo CPi
senpruve ne prezentante pruvojn: senpruve akuzi iun