★vaz/o

1 Ujo el diversaj materioj, de diversaj formo k grando, destinita enteni likvajn aŭ solidajn substancojn: vazo rompita longe sin tenas ^Z; prenu unu vazon k enmetu tien plenan omeron da manao ^X; homoj, kiuj manĝas viandon de porko, havas abomenindan supon en siaj vazoj ^X; ne ŝovu nazon en fremdan vazon ^Z; mi alportis arĝentan vazon speciale por tio, por doni trinki al tiu ĉi sinjorino! ^Z; oraj vazoj artiste faritaj ^Z; la vazoj de la domo de la Eternulo, kiujn Nebukadnecar estis elportinta el Jerusalem ^X; la leĝo de la komunikiĝantaj vazoj; la pentraĵoj de la helenaj vazoj (ruĝaj sur nigra fono, aŭ inverse); ĉina vazo; florvazo, kuirvazoj ^Z. ☞ kruĉo, marmito, poto, sitelo, tino, urno. ➞ ceramiko, vazlavisto.

2 ב Persono, rigardata kiel ricevanto aŭ elmontranto: li estas elektita vazo por mi ^N; donante honoron al la virino, kiel al la pli malforta vazo ^N; Dio toleris kun plena pacienco vazojn de kolero, taŭgajn por pereo ^N.