PIV 2026 · Artikolo 16707

★vojo

Litero V★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 49
  1. voja
  2. voji
  3. vojar/o
  4. vojet/o
  5. vojist/o
  6. vojul/o
  7. akv/ovojo
  8. apudvoja
  9. ĉevoja
  10. aŭt/ovojo
  11. ĉefvojo
  12. ĉirkaŭvojo
  13. devojig/i
  14. devojiĝ/i
  15. devojiĝ/o
  16. disvojiĝ/o
  17. du/onvoje
  18. dumvoje
  19. envojig/i
  20. fervoja
  21. fervojo
  22. fervojist/o
  23. flosvojo
  24. glitvojo
  25. kalvari3/a vojo
  26. Kalvari3/a Vojo
  27. kornic/a vojo
  28. Lakt/a Vojo
  29. landvojo
  30. magnetvojo
  31. piŝt/ovojo
  32. relvojo
  33. rund/ovojo
  34. seg/advojo
  35. segvojo
  36. seg/ilvojo
  37. senvoja
  38. Silk/a Vojo
  39. spirvojo
  40. subvojo
  41. supervojo
  42. survoje
  43. ŝparvojo
  44. tagvojo
  45. trafikvojo
  46. tramvojo
  47. tramvojist/o
  48. valvoje
  49. veturvojo
★ vojo
1 spaco, laŭ kiu iu aŭ io sin movas, irante de unu loko al alia: la rekta linio estas la plej mallonga vojo de unu punkto al alia transporti varojn per la akva vojo aviadila vojo de Parizo Londonon transportoj per aera, fera kaj tera vojoj trabori al si vojon en la densa arbaro
2 plej taŭga irejo uzata aŭ celata inter du lokoj: montri al iu la vojon al la vilaĝo demandi pri la vojo al ies domo trovi sian vojon en granda urbo li iru sian vojon Z perdi la ĝustan vojon ili la fotografaĵoj eble perdiĝis en la vojo Z li elektis la pli malfacilan, sed pli mallongan vojon ŝia vojo kondukis preter la domo Z aroka vojo kiu krucas la plej uzatajn direktojn
(figurasence) interplektiĝas la vojoj de la mineralogio kaj de la geofiziko ili jam de longe iris la vojon de ĉio tera mortis
➞ itinero.
3 irejo speciale preparita por faciligi la marŝon aŭ veturadon: ili ekrajdis tra la arbaro, kie la denseco fariĝis ĉiam pli granda, la vojo ĉiam pli mallarĝa, kie la vojo fine eĉ tute ĉesiĝis Z pavimita vojo makadamita vojo kava vojo sub la nivelo de la ĉirkaŭaj kampoj veturebla vojo publika vojo intervilaĝa vojo ŝtata vojo anstataŭa vojo ĉirkaŭa vojo provizore trudata anstataŭ la normala, dum tiu ĉi estas riparata aŭ obstrukcita kuniĝo de vojoj disforkiĝo de vojoj romanaj vojoj multe trapasata vojo (proprasence kaj figurasence) kiu ĉe l’ vojo konstruas, tiun ĉiu instruas Z
(figurasence) meti trabojn sur la vojon malhelpi Z malfermi vojon prezenti novan eblaĵon
➞ ŝoseo, pasejo, vojforko, vojiri, vojlaboristo, vojrando, vojstreko.
4 vojiro: nur por li ŝi entreprenis la longan vojon Z ili tuj ekdormis, lacaj de la malfacila vojo B bonan vojon! mastro en vojo — servantoj en ĝojo Z
5 (figurasence) agmaniero aŭ rimedo por aliri al io celata: iri laŭ la vojo de la justo MT mi sincere deziras, ke la junulo, revenu sur la vojon de la prudento B li la unua ekiris la vojon al lingvo internacia ŝi trovis la vojon al mia koro longa estas la vojo ĝis la perfekteco per natura vojo de imitado Z kie estas volo, tie estas vojo CRo per ia alia vojo la ideo de lingvo internacia povas esti realigita pli bone Z ĉu ni ne veturas al kongresoj antaŭ ĉio por diskuti la irotan vojon, kiu plej rapide kaj efike kondukos nin al la dezirata celo? MalR la celo, por kiu ni laboras, povas esti atingita per du vojoj Z BIBL kiel neesploreblaj estas Liaj juĝoj, kaj nesekveblaj Liaj vojoj! NT
6 TEKN spaco, kiun trairas moviĝanta korpo: la vojo de rivero la vojo de ŝipo la vojo de planedo la vojo de obuso la vojo de piŝto en la cilindro laŭ la vojo de hormontrilo ➞ kurso, trajektorio.
7 ANAT irejo, ordinare konsistanta el pluraj anatomiaj elementoj: nervaj vojoj alsupraj nervaj vojoj cerbocelaj nervaj vojoj desupraj nervaj vojoj perifericelaj ekvilibraj vojoj akustikaj vojoj optikaj vojoj la supraj spiraj vojoj la digestaj vojoj la viraj generaj vojoj
voja rilata al vojo(j), precipe vojo 3: voja administracio voja prizorgado voja reto voja obstrukco
voji ntr vojiri: hundo bojas, homo vojas oni ne atentu insultantojn Z alia ŝtuparo, malnova, knaranta, krute vojis el la kuirejo al la supra etaĝo RSc
vojaro tuto de la vojoj en urbo, regiono, lando.
vojeto mallarĝa, malĉefa vojo. ➞ pado 1.
vojisto iu, kiu metie konstruas aŭ riparas vojojn.
vojulo
1 homo, kiu vivas ĉefe sur la vojoj. ➞ trampo, vagabondo.
akvovojo navigebla vojo sur maro, lago aŭ rivero: tiu akvovojo kondukis en kaŝitan golfon ALö fine de la eta akvovojo ni forlasis la kanuon WSc
apudvoja, ĉevoja situanta apud vojo: ĉevoja drinkejo apudvojaj floroj
aŭtovojo TRAF larĝa ŝoseo rezervita por motorveturiloj, aranĝita kun apartaj enirvojoj kaj trefkruciĝoj, kun meza strio dividanta la du inversajn fluojn de veturiloj kaj kun almenaŭ du koridoroj en ĉiu direkto.
ĉefvojo grava aŭ tre uzata vojo.
ĉirkaŭvojo rondira vojo ĉirkaŭ io; nerekta irado: fari ĉirkaŭvojon, por viziti delasitan kapeleton (figurasence) kiom multe da malgrandaj senkulpaj ĉirkaŭvojoj li faris, por renkontiĝi kun ŝi Z ➞ preterirejo.
devojigi igi iun aŭ ion devojiĝi: vi devojigas la popolon de la Eternulo MT ofte la kontraŭulo intence akcentas bagatelaĵojn kun la celo devojigi la oratoron al sfero negrava ILa li sukcesis devojigi la malsuprenfalantan pluvombrelon, tiel ke ĝi ne disrompu lian kapon RSc
devojiĝi deflankiĝi de la ĝusta aŭ celata vojo: alvenante en la ĉirkaŭurbon, ili devojiĝis kaj hazarde veturadis (figurasence) ĉiuj devojiĝis, ĉiuj malvirtiĝis MT
devojiĝo ago devojiĝi: la vojo kondukis per multaj dekliniĝoj kaj devojiĝoj preter multe da urboj Z neniu devojiĝo de tiu principo estas akceptata CMi
disvojiĝo loko, en kiu unu vojo dividiĝas en du aŭ plurajn aliajn: la reĝo de Babel haltis ĉe la disvojiĝo MT Sin. vojforko.
duonvoje je la duono de la irota vojo: duonvoje inter Parizo kaj Orleano
dumvoje survoje: se ili fariĝos por ni tro embarasaj, dumvoje troviĝas ja multe da lokoj, kie ni povas kaŝi ilin Z
envojigi
1 ekirigi ion sur la ĝusta vojo.
2 (figurasence) ekirigi ion sur la vojo al sukceso. ➞ alkonduki, iniciati.
fervoja rilata al fervojo(j): fervoja ponto fervoja stacio fervoja tunelo fervoja vojaĝo fervojaj biletoj fervojaj akcioj
fervojo TRAF transportsistemo, kiu funkcias laŭ relo/rado-principo kun sekuriga sistemo pro atingebla granda kineta energio:vojaĝi per fervojo ➞ funikularo, metroo, tramvojo.
fervojisto dungito (laboristo aŭ oficisto) de fervoja kompanio.
flosvojo akvovojo por floso 1.
glitvojo vojo aranĝita por sledo aŭ deŝovado de arbaj trunkoj k.s.
kalvari3a vojo, Kalvari3a Vojo
1 KRIS serio de pentraĵoj aŭ skulptaĵoj memoriganta pri la irado de Jesuo al Kalvario 3 kaj dividita en 14 stacioj, ĉe kiuj piuloj recitas preĝojn.
2 (figurasence) suferplena vivotempo: ŝi staris ja nun ankoraŭ ĉe la komenco de sia Kalvaria vojo Z
kornica vojo vojo konstruita laŭlonge de kornico 4.
Lakta Vojo ASTR tiu galaksio, en kiu troviĝas nia suno kaj nia planedo: astronomia esploro de la Lakta Vojo OE
landvojo granda vojo tra la kamparo: li iris sur la libera landvojo Z li ordonus elĵeti la malfeliĉan infanon sur la landvojon Z
magnetvojo TRAF transportsistemo, kies veturiloj ŝvebas per elektromagnetoj kaj estas movataj per linia motoro.
piŝtovojo distanco, kiun trairas piŝto en cilindro.
relvojo FERV baza elemento de relaj transportsistemoj, ebliganta movi veturilojn; ĝi konsistas el subkonstruaĵo (talusoj, tranĉeoj, tuneloj ktp), surkonstruaĵo (balasto, trakoj, trakaparatoj) kaj pontoj.
rundovojo HIST vojeto supre de fortikaĵo, kie oni faris rundojn.
segadvojo segadstreko.
segvojo, segilvojo TEKN larĝo de la kliniĝo de la dentoj de segilo dekstren kaj maldekstren, por ke la segadstreko estu pli larĝa ol la klingo.
senvoja prezentanta nenian vojon: lando senvoja, plena de marĉoj Z
Silka Vojo HIST reto de antikvaj kaj mezepokaj komercaj vojoj inter Azio kaj Eŭropo, laŭ kiuj ĉina silko atingis Eŭropon: Antepo estis unu el la finstacioj de la silka vojo RCo
spirvojo ANAT vojo, kiun sekvas aero tra la spirorganoj: ŝi ne povis klarigi pli, kvazaŭ klapo fermiĝis ie sur la spirvojo kaj ŝia voĉo blokiĝus CPi malsanoj de koro, cerbo, angioj vaskuloj kaj spirvojoj BSe
subvojo en kruciĝo de vojoj tiu el la du vojoj, kiu pasas sub la alia.
supervojo en kruciĝo de vojoj tiu el la du vojoj, kiu pasas super la alia.
survoje dum la vojiro: mulistoj, kiuj survoje al Sevilla faris halton por tranokti en la gastejo FDi juna vidvino estis survoje al tombo SJo sidante kun forko survoje al la buŝo SEn (figurasence) multaj el tiuj problemoj estas nun survoje al definitiva solvo RCo Sin. dumvoje.
ŝparvojo vojo pli mallonga ol la kutima.
tagvojo vojiro, kiun oni povas fari en unu tago: la tuta komunumo de la Izraelidoj elmoviĝis el la dezerto Sin laŭ siaj tagvojoj MT
trafikvojo vojo uzata por trafiko: kiam oni konstruis la unuan fervojon , la akvaj kaj strataj trafikvojoj perdis sian signifon JHo
tramvojo TRAF transportsistemo funkcianta laŭ relo/rado-principo, ĉe kiu limigita kineta energio ebligas veturadon sen sekuriga sistemo inter pluraj veturoj, precipe en ŝosea trafiko.➞ tramrelo.
tramvojisto dungito (laboristo aŭ oficisto) de tramvoja kompanio.
valvoje ire laŭ la valo.
veturvojo vojo por veturado: la maro estas granda veturvojo inter la landoj Z