★afabl/a

1 (iu) Kondutanta plaĉivole kun agrablaj vortoj k komplezo: esti afabla al, kontraŭ iu; apud plena manĝotablo ĉiu estas tre afabla ^Z; ĉu vi ne volas esti tiel afabla k traduki por mi la tekston? ^Z; mi afable petis lin, ke li sidiĝu ^B; la firmo afable proponis al mi, ke […] ^Z. ☞ ĝentila, galanta.

2 (io) Plaĉa pro la montrata bonvolemo aŭ komplezo: afabla informo ^Z, invito ^Z; afabla vorto pli atingas ol forto ^Z; nur pano kun fromaĝo, sed afabla vizaĝo ^Z; grafo per ridet’ afabla ŝajne dankis por tiom da laŭdo ^G; afablaspekta domo ^Z.

3 💻 Facile uzebla por nesperta uzanto: afabla programo.