★dev/i

1 Ne povi ne fari ion pro ia materia neceseco, praktika bezono, morala leĝo aŭ fremda sintrudanta volo: ĉiu vivanto devas morti; lernolibron oni devas ne tralegi, sed tralerni ^Z; tiun ĉi demandon devas decidi instruitaj homoj ^Z; la mebloj estis aranĝitaj bonorde, kiel devas esti ^Z; por ĉiuj rilatoj intergentaj oni devas uzi lingvon neŭtralan ^Z; kiu volas mensogi, devas bone memori ^Z; teruran nokton devis mi travivi ^Z; mi devas sendi tiun leteron antaŭ morgaŭ; kiu devas, tiu povas ^Z; filo devas obei la patron; vi devas paroli pli laŭte; pri gustoj oni disputi ne devas ^Z; oni ne devas havi tro da konfido al si mem ^Z; nenian trinkaĵon el vinberoj li devas trinki ^Z (estas malpermesite, ke li trinku ian); tial ni neniam devas (estas malpermesite al ni) paroli en niaj kongresoj pri aferoj politikaj ^Z; mi ne devas malatenti tion ^Z; se ni ne trovas pli bonan esprimon, tio ne devas nin ĉagreni ^Z; ili ne devis lasi rimarki, ke ili nenion vidas ^Z; ĉu tiu ĉi ideo estas aktiva aŭ pasiva, tion ĉi la sufikso aĵ tute ne devas montri al ni ^Z; mi certigas vin, ke kun mi vi devas nenion timi ^Z; ni ne devas miri, ke tia sistemo ne povis trovi amikojn ^Z. ☞ bezoni, ŝuldi, nepre. Rim. Ĉe la indikativa preterito, devi signifas, ke oni obeis la devon: mi devis vin puni (k mi vin efektive punis). Por esprimi, ke oni ne obeis la devon, oni uzas kondicionalon: mi devus vin puni (sed mi vin ne punas); mi estus devinta vin puni (sed ne punis vin).

2 Troviĝi en logike probabla kondiĉo esti ia, ion fari k.a.: kiel ravita vi devas esti! ^Z; li devas jam baldaŭ veni; se ĝi ne fariĝos nun, ĝi devas ja iam fariĝi en estonteco ^Z; postmorgaŭ mi devis konduki mian Amalion al la altaro ^Z; tiuj argumentoj devis ŝajni al tiuj homoj tiel same infanaj kiel al ni nun ŝajnas iliaj tiamaj kontraŭparoloj ^Z; prezentu al vi kiel tiuj arboj devis brili en la suna lumo ^Z; li devis koleri, ĉar li neniam skribas al mi de post tiam.