PIV 2026 · Artikolo 3451

★duko

Litero D★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 8
  1. dukin/o
  2. grand/a dukin/o
  3. arĥiduko
  4. ĉefduko
  5. ĉefdukin/o
  6. grand/a duko
  7. grandduko
  8. granddukin/o
★ duko nobelo, kies titolo estas malsupera al tiu de princo: la duko de Brunsvigo Z la palaco de la duko Z la solenan malfermon ĉeestas la duko Henriko Ko ➞ duklando, grandduklando.
dukino
1 edzino aŭ vidvino de duko: la duko, plena de timo, dume restis en la polica oficejo, dum la dukino en la domo maltrankvile atendis la reporton de ŝia braceleto Z
2 virino, kiu regas duklandon: la sveda kronprincino Victoria estas ankaŭ dukino de Vestrogotio
granda dukino granddukino.
arĥiduko = (prefere) grandduko, granda duko, ĉefduko.
ĉefduko grandduko: separistoj batalantaj por la sendependeco de Bosnio kaj Serbio el la aŭstra-hungara imperio kaŭzis la morton de Ĉefduko Frederiko Ferdinando LMa monumento de la ĉefduko Karl, kiu venkis Napoleonon WKl/RKl
ĉefdukino granddukino.
granda duko grandduko: en la palaca ĝardeno de la granda duko Z
grandduko titolo de vira membro de iama imperiestra familio (en Aŭstrujo aŭ Rusujo), aŭ de suvereno (en Luksemburgo). Sin. granda duko, ĉefduko.
granddukino titolo de ina membro de iama imperiestra familio (en Aŭstrujo aŭ Rusujo), aŭ de suverenino (en Luksemburgo). Sin. granda dukino, ĉefdukino.