PIV · 4849
fronton¹o
fronton1o 🏠
1 En la klasika arkitekturo, triangula aŭ duonronda kronaĵo de la fasado, havanta kiel bazon la kornicon de la entablemento: la frontono de la Partenono, de la Pariza Panteono. ☞ gablo, timpano.
2 Analoga ornamaĵo ĉe la fronto de konstruo, super pordo aŭ fenestro: la malnova vilaĝana domo kun la truoj en la frontono Z; frontonoj de la belgaj urbodomoj.
frontona
1 Provizita per frontono: la granda, ĉirkaŭita de altaj frontonaj domoj urba foirejo Z (de Frankfurto).