PIV 2026 · Artikolo 5580
★ĝi
★ ĝi pronomo
1 referenco al objekto, kreskaĵo, loko, abstraktaĵo k.s.: la tranĉilo tranĉas bone, ĉar ĝi estas akra FE plej supre balanciĝadis floro blanka kaj luma . Ĝin derompis la reĝo Z trovinte pomon, mi ĝin manĝis FE la reĝo malfermis malgrandan ĉambron . Ĝi estis ornamita per belegaj verdaj tapiŝoj Z koncerne la pagon, ĝi dependos jam tute de la grado de boneco de via laboro Z pri la muziko — li trovas ĝin malbele enuiga Z
2 referenco al aro prezentata kiel unu tutaĵo: la tuta familio sentis sin feliĉa, kaj tia ĝi efektive estis Z permesu al Mia popolo iri, por ke ĝi faru servon al Mi MT
3 refenco al besto: la birdo ne forflugis: ĝi nur deflugis de la arbo FE li pruntis de la najbaro ĉevalon, aljungis ĝin al la veturilo Z
4 referenco al infano tiel juna, ke la sekso ne estas grava: la infano ploras, ĉar ĝi volas manĝi FE ŝi tenis en la brakoj ĵusnaskitan infaneton. Ĝi devis kuŝi en la riĉa domo sur parada lito Z
5 (evitinde) referenco al persono alia ol juna infano sen precizigi ties sekson: se ia persono (tute egale ĉu ĝi apartenas al la Akademio aŭ ĉu ĝi eĉ estas tute flanka) volas fari al la Akademio iam proponon, ĝi sendas tiun ĉi proponon al ĉiuj 10 membroj de la Akademio LEsp ➞ li ① 2, ri.
1 Tia uzo de ĝi estas neoficiala, tre malofta kaj ĝenerale neakceptita. Ĝi baziĝas sur Lingva Respondo de Zamenhof, en kiu li skribis, ke tio estas «gramatike tute prava», sed en kiu li tamen malrekomendis tian uzon, ĉar ĝi «enhavas en si ion malaltigan». Efektive tia uzo de ĝi povas esti rekte ofenda. Anstataŭe Zamenhof rekomendis uzi li ① 2 tiusence, kaj tia estas la klasika uzo. Uzo de ĝi tiusence aperas ekstreme malofte (la ĉi-antaŭa ekzemplo el 1890 estas pli-malpli unika). Post ĉ. 2010 kelketaj esperantistoj tamen komencis eksperimente praktiki tian uzon de ĝi. Pli multaj anstataŭe uzas tiusence la same neoficialan pronomon ri.
6 (arĥaismo) = tio: la formojn kunmetitajn oni devas uzi sole tiam, kiam la senco ĝin necese postulas Z oni devas kreadi novajn vortojn nur tie, kie ĝi estas efektive necesa Z
7 (arĥaismo) referenco al subpropozicio: ĉu ĝi valoras, ke oni pro tio venenu al si la vivon? Z
ĝia de ĝi: mi disŝiris la leteron kaj disĵetis ĝiajn pecetojn en ĉiujn angulojn de la ĉambro FE guto da roso falis de ĝiaj folioj de la floro Z ŝi fordonis al li kvar spesmilojn kiel monatan pagon por la luado de la ĉambreto kaj ĝiaj meblaĵoj Z mi scias la pentradon tiom, ke mi povus doni instruon pri ĝiaj plej elementaj reguloj Z mi devas aparteni al ia grupo homarana kaj partopreni persone aŭ per korespondado en ĝiaj kunvenoj Z unu el ili la birdoj estis tiel laca, ke ĝiaj flugiloj jam apenaŭ povis ĝin porti Z mi montris al la infano, kie kuŝas ĝia pupo FE ➞ ties.