PIV 2026 · Artikolo 7848
klasika
Derivaĵoj en la artikolo 7
klasika
1 rilata al la antikva literaturo rigardata kiel modelo de stilo universale valora: la klasikaj ĉinaj aŭtoroj la klasikaj hindaj verkistoj la klasikaj grekaj kaj latinaj poetoj la klasikaj lingvoj la klasika antikveco
2 BELE rilata al la literaturo aŭ artoj, kiuj penis imiti kaj observi la ĉefajn kvalitojn de la famaj greklatinaj aŭtoroj: la klasika teatro de Racino la klasika teatro de Goeto la klasika pentrado klasika simpleco klasika stilo ➞ baroka, renesanca, romantika.
3 TIPO rilata al tiparo, en kiu la literoj estas rektaj kun serifoj kaj forta kontrasto: klasika fasono klasika tiparo klasika familio tipara familio, en kiu la baza fasono estas klasika ➞ kursivo, roma.
4 (figurasence) kutima, ordinara aŭ malnova: via stilo estas ne tute klasika Z mi determinas min ne tiom kiel klasika turisto, sed kiel alpisto, duonnomado EGv
klasikaĵo peco el klasika verko aŭ tia verko mem.
klasikeco eco de aŭtoro aŭ verko klasika: estas ĉe Bodlero ia klasikeco de la formo
klasikismo literatura kaj arta doktrino (Francujo, 17a jc), bazita sur la respekto de la klasika tradicio.
klasikulo klasika aŭtoro aŭ artisto.
novklasika rilata al la arto de la 18–19aj jc, sekvanta la klasikajn principojn.
postklasika veninta post la klasika periodo: Juvenalo estas postklasika poeto
pseŭdoklasika havanta nur la formalan rutinan aspekton de la klasikaj ĉefverkoj.