PIV 2026 · Artikolo 8111
★komo
Derivaĵoj en la artikolo 6
★ komo
1 TIPO interpunkcia signo (,) uzata por apartigi diversajn frazelementojn, ebligante pli klaran komprenon: komon ofte, sed ne ĉiam, akompanas paŭzeto en voĉlegado ➞ komforma.
decimala komo SCIE komo 1 inter la entjera kaj frakcia partoj de nombro skribita en la decimala sistemo (ekz. 2,3 = 2 kaj 3 dekonoj). Sin. komo 2.
fiksakoma KOMP rilata al prezento de nombro, en kiu la pozicio de la komo estas fiksita kaj implicita: fikskoma prezentado fikskoma datumo fikskoma variablo
glitkoma KOMP rilata al prezento de nombro, en kiu la pozicio de la komo varias kaj estas eksplicite prezentata: glitkoma datumo ➞ eksponento, mantiso.
punktokomo TIPO interpunkcia signo (;) inter propozicioj, kiu indikas apartigon pli gravan ol tiu de simpla komo, sed malpli gravan ol tiu de punkto.
subkomo TIPO komosimila kromsigno uzata sub litero i.a. en la latva (ķ, ļ, ņ) kaj la rumana (ș, ț). Sin. subhoko 3. ➞ cedilo, ogoneko.
superkomo TIPO komosimila kromsigno uzata super litero i.a. en la latva (ģ), la ĉeĥa kaj la slovaka (ď, ť, ľ).