PIV Reta Vortaro

PIV 2020 · 13044

punkt/o

1 Malgranda signo farita per pinta ilo: fina punkto (interpunkcia signo, montranta la finon de frazo); (analoge) punkto demanda ( demandosigno), ekkria ( krisigno); vokalaj punktoj (montrantaj la vokalojn, en la hebrea k araba skriboj); () meti la finan punkton al polemiko; la Akademio decidis – punkto! (oni ne diskutu plu).

2 Tiu signo, uzata kiel komo 2. decimala punkto.

3 Malgranda makuleto sur supraĵo: havi ruĝajn punktojn sur la haŭto; nigra punkto vidiĝis sur la ĉielo, anoncante pluvon; luma punkto, lasita de elektrona fasko sur ekrano.

4 Mezurunuo de longo, uzata en tipografio: okpunkta tiparo; la Didot-punkto valoras dekduonon de cicero (0,3759 ). grado, cicero, pigo.

5 Elemento de aro; speciale elemento de geometria objekto: punkto havas pozicion sed neniun etendon; popunkta difino de funkcio.

6 Preciza loko, kie io okazas: la punkto de kontakto de du korpoj; punkto de kruciĝo de itineroj; la armeo okupis la plej gravajn punktojn de la lando; dometo, staranta sur alta punkto de monto; la kalkulita, la observita punkto, la taksita punkto de la pozicio de ŝipo; () sur kia punkto li freneziĝis? ; punkto de vidado (vidpunkto); rigardi la aferon de malĝusta punkto de vidado ; tio estas lia tikla, vunda punkto (pri tio li estas tre impresebla, tio estas lia malforta flanko).

7 Speciala temo, kiun oni atentas: la diskutita punkto de la regularo; la ĉefa punkto estas sukcesi; parolado, prediko pri tri punktoj; la tagordaj punktoj ; mi en la unua punkto de mia Deklaracio diris klare […] . objekto.

8 Mallonga klaketo aŭ zumo, uzata kiel unu el la du signoj de la morsa alfabeto. streko 3.

akumuliĝa punkto

1 ( vico) punkto, kie la vico akumuliĝas; en ĉiu ĉirkaŭaĵo troviĝas nefinia nombro da viceroj.

2 ( funkcio k punkto a) Valoro tia, ke la funkcio alprenas ajne proksimajn valorojn en ajna ĉirkaŭaĵo de a.

decimala punkto Punkto 2.

punkti () Meti, desegni multajn punktojn sur io: punkti gravuraĵon; ruĝa floro punktita per nigraĵoj; griza, nigre punktita plumaro; () herbejo punktita de floroj .

ekflama punkto Temperaturo, ĉe kiu substanco ekflamas ĉe kontakto kun flamo.

kuria punkto Temperaturo, super kiu feromagnetoj iĝas paramagnetaj (775 por fero).

dupunkto

1 Interpunkcia signo (:), atendiganta klarigon, ekzemplon aŭ citaĵon.

2 Signo, montranta dividon.

ĉefpunkto. Ĉiu el la kvar punktoj de la kompaskarto (eosto, nordo, sudo, uesto, kun E, N, S, U).

tripunkto Interpunkcia signo (…), montranta, ke la senco de la frazo ne estas komplete esprimita.

subpunkto Kromsigno kun la formo de punkto sub litero.

superpunkto Kromsigno kun la formo de punkto super litero.

agopunkto. Loko, kie efikas ia ago: la agopunkto de forto.

apogpunkto. La punkto, ĉirkaŭ kiu levilo balanciĝas.

bolpunkto Tiu grado de temperaturo, je kiu bolas la koncerna likvo sub normala aerpremo. ebulioskopo.

celpunkto. La preciza punkto, kiun oni celas en la celobjekto. cellinio.

deirpunkto. La punkto, de kiu komenciĝas la irado: la deirpunkto de la ekskurso estos la ĉefplaco; () jen la deirpunkto de mia aventuro.

dolorpunkto La preciza loko, kie doloras.

fajropunktoj Kaŭterizetoj en formo de punktoj.

falpunkto. Preciza loko, kie falas ia pafaĵo.

faldopunkto Krita punkto en fazdiagramo.

fandopunkto Temperaturo, je kiu fandiĝas substanco.

fikspunkto ( bildigo, transformo) Elemento, kiu ne ŝanĝiĝas sub la transformo.

frostpunkto Temperaturo, je kiu difinita likvo frostiĝas: malaltiĝo de la frostpunkto. krioskopio.

kaŭterpunktoj kaŭtero.

kreskopunkto Meristemo.

krestopunkto. Plej alta punkto de balistika parabolo.

laborpunkto Punkto de la karakteriza linio de elektrontubo, kiun oni agordas, por ricevi la plej bonan amplifon aŭ rektifon.

malbonpunkto. Tio, en kio iu aŭ io estas malpli valora: ŝi estis tute ne bela, tamen sen okulincitantaj malbonpunktoj .

mortopunkto Loko en la irado de maŝinorgano, ĉe kiu, ne plu ricevanta impulson, ĝi plu moviĝas nur pro la akirita rapido.

nulpunkto. Punkto, konvencie elektita kiel la origino de skalo: nulpunkto de termometro.

rosopunkto La temperaturo, ĉe kiu ekrosas.

saturpunkto. Saturiĝa punkto.

starpunkto. Opinio, kiun oni alprenis k konservas. vidpunkto.

tempopunkto. Momento, rigardata kiel sendaŭra en la tempofluo.

turnopunkto . Loko, kie vojo, strato turniĝas: () ni estas en unu turnopunkto de la historio.

tuŝpunkto

1 Loko, kie du aferoj kuntuŝiĝas.

2 () Ekzisto de rilato inter du aferoj: la problemo de lingvoplanado k tiu de planlingvo havas intimajn tuŝpunktojn.

vidpunkto. Maniero, kiel oni rigardas aferon; aspekto, kiun oni aparte konsideras el ĝi: kiam oni juĝas pri homoj, oni devas ja konsideri tiun vidpunkton, el kiu ili rigardas la vivon ; laŭ la teoria vidpunkto ni devas elparoli ĉiun sonon severe aparte ; tiam la cirkonstancoj estos pli favoraj de diplomatia vidpunkto .