★kart/o

1 Kartonfolieto, de kiu unu flanko estas uzata por korespondo: poŝta karto ^Z; ilustrita karto ^Z. ☞ slipo.

2 Kartonfolieto, oficiala aŭ ne, surhavanta presitajn aŭ manskribitajn indikojn k uzata kiel legitimilo aŭ rajtigilo: vojaĝa karto ^Z (Rusia enlanda pasporto); balotrajtiga karto; porciuma karto; vizitkarto; lasi sian karton ĉe iu; studentmatrikula karto; enirkarto.

3 Trukarto. ☞ slipo.

4 En restoracio, kartonfolio kun listo de la manĝaĵoj k ties prezoj: manĝi laŭ la karto (kiam la kliento elektas manĝaĵojn sur la karto). ☞ menuo 1, fiksa 3.

5 ♠ Maldika kartonfolieto, ortangule tranĉita, prezentanta sur unu flanko kolorajn emblemojn, uzata por ludi diversajn ludojn: ludi kartojn ^Z; miksi ^Z, dismeti ^Z la kartojn; demeti, preni karton; falsaj kartoj; (f) trudita karto (neevitebla elekto); tutaj gregoj da brutoj estis metataj sur karton (riskataj) k malgajnataj ^Z; la vivo staras sur la karto ^Z (ekstrema situacio); blindulo kartojn ludi ne devas ^Z (oni respondecas pri siaj eraroj). ☞ taroko. ➞ kartaŭguri, kartodomo.

6 = mapo: la karto de Eŭropo ^Z.

7 ⏚ Elektronika cirkvito sur cirkvita tabulo, ofte aparte aldonebla al kompleksa aparato: kartingo (por teni karton k kontakti kun ĝi); kartujo (skatolo, en kiu kartoj estas instalitaj); ĉefkarto; kromkarto. Sin. cirkvitkarto. ☞ bloko.