PIV · 856
★anonc/i
★anonc/i (tr)
1 Oficiale sciigi al la publiko ion okazontan: anonci ĝeneralan amnestion, la finon de armistico, sian edziĝon; anonci siajn lastajn volojn; la polico anoncis, ke oni fine arestis la krimulon; ב novajn aferojn Mi anoncas X; kiel ĉarmaj estas sur la montoj la piedoj de anoncanto, kiu proklamas pacon, anoncas bonon! X. ☞ raporti.
2 Publike sciigi per gazeto aŭ tiucela oficejo: anonci regule la kunvenojn de la grupo; S-ro X anoncas pri sia perdita hundo; la aŭtoroj, kiuj deziras, ke iliaj verkoj estu anoncataj pli ofte, devas sin turni al la administracio Z. ☞ reklami.
3 Formale sciigi pri ies veno: se amasoj da kurieroj anoncas pri mia veno […] Z; bonvolu anonci min al via mastro; la kongresanoj devos sin anonci plej baldaŭ.
anonco
1 Formala aŭ oficiala sciigo: la anonco de la militdeklaro ĵetis perturbon.
2 Skriba sciigo al la publiko: anonco pri vendo de aŭtoraj rajtoj Z; ĉu vi sendis al s-ro Trompeter la anoncojn de s-ro P.? Z; komerca anonco: aperigi anoncojn en la gazetaro. ☞ avizo, afiŝo, rubriko.
anoncigi. Fari, ke iu anoncu: anoncigi ion al iu per sendito Z.
anoncisto, anoncistino
1 En la radiodissendoj, persono, kiu anoncas la titolojn de la muzikaĵoj, la nomojn de la prelegantoj ks.
2 En teatra revuo, aktoro, kiu anoncas la nomojn de la ludontoj de ĉiu skeĉo.
3 Oficisto, kiu faras laŭtvoĉe anoncojn sur la strato, en bazaro ktp: publika anoncisto Z.
bonanonci (ntr) Fari anoncon pri io bona: la Eternulo min sanktoleis, por bonanonci al mizeruloj X (☞ evangelio).
edziĝanonco. Laŭleĝa aŭ laŭkutima anonco de edziĝo: estis farita pri ŝi edziĝanonco en la preĝejo Z.