PIV Reta Vortaro

PIV · 8652

kri/i

1 () Eligi laŭtajn akrajn voĉosonojn: krii de doloro ; krii el , per la tuta gorĝo ; infano ne krias, patrino ne scias ; kriu eĉ raŭke, sed kanti ne ĉesu ( neceso); koko krias fiere, sed ne danĝere ; inter lupoj kriu lupe ; (analoge) la vento krias tra la korta pordo . bleki.

2 () Eligi tiajn sonojn, por protesti, aŭ alvoki: jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon ; urbanaro krias pri venĝo ; () la voĉo de la sango de via frato krias al Mi de la tero ; krianta erarpaŝo , maljustaĵo ; kriantaj koloroj. voki.

3 () Diri per laŭta akra voĉo: ŝi kriis al ŝi: Nu, mia filino? ; ĉiuj tri hundoj dancis antaŭe k kriis «Hura!» ; lasu ilin krii kion ili volas! ; li kriis al la ĉevaloj, ke ili haltu ; ŝi kriis al la infano forkuri; voĉo de krianto en la dezerto ( dezerto); krii alarmon , helpon , fajron.

krio. Laŭta subita sono de la voĉo: eligi krion ; Haltu! – eksonis terura krio el la amaso ; ĝis la unua krio de la koko ; mia krio atingis Liajn orelojn ; minacaj krioj ; () la lasta krio de la modo.

kriaĉi . Krii tre malagrable.

kriadi. Daŭre, ripete krii: la reĝo kriadis laŭte: Mia filo Abŝalom, Abŝalom, mia filo! ; kia kriado k tumulto! ; se iu ŝtopas sian orelon kontraŭ kriado de malriĉulo […] ; ilia kriado pro la laboroj venis supren al Dio .

kriegi. Tre forte krii: kiel kriego de leono . bleki, hurli, muĝi, ululi.

kriema. Havanta inklinon al kriado: kriema infano.

krieti. Krii per alta, tranĉa voĉo. jelpi, kriĉi.

kriisto

1 Iu, kiu ofte krias: «Silentu, kriisto!» ŝi diris (al la kanario); la nigra kriisto (korvo) hodiaŭ senĉese nin timigas .

2 Iu, kiu per kriado anoncas aŭ reklamas en la stratoj.

ekkrii. Elparoli per krio: «hu!» li ekkriis ; «Ho, ĉielo», ekkriis la patrino ; ekkrioj de admiro; ekkria signo (= krisigno).

elkrii () Tute laŭte proklami: la koro de malsaĝuloj elkrias malsaĝecon .

postkrii () Per krioj voki: postkrii al iu .

prikrii () Reklami per kriado: prikrii gazeton.

batalkrio, militkrio. Difinita krio, iam ĵetata de la soldatoj de iu lando aŭ armeo komence de la batalo, k iufoje enskribita sur la standardoj aŭ blazonoj.

ĝojkrii () Evidentigi sian ĝojon per krioj: en la vinberĝardenoj oni ne kantas nek ĝojkrias, la ĝojkriojn Mi ĉesigis . jubili.

kokokrii () Kokeriki.

plorkrii () Evidentigi sian doloron per krioj: «Aj! aj! en tia okazo ili neniam plu revenos» plorkriis la patrino ; plorkrioj, kiuj sonis el la forbruligitaj urboj . ĝemi.