PIV · 13202
★raŭp/o
★raŭp/o
2 Ⓣ Senfina ĉeno, konsistanta el larĝaj ŝtalaj platoj kun reliefaĵoj, k ĉirkaŭanta la radoaron de pezaj veturiloj, tiel ke la radoj ruliĝas kvazaŭ sur kontinua relvojo: la uzo de raŭpoj ebligas la veturadon sur malebena aŭ mola tereno; raŭpaŭto, raŭpkamiono, raŭpotraktoro.
raŭpero. Ĉiu el la platoj, interligitaj en raŭpo 2.
senraŭpigi. Detrui la raŭpojn de arbo, arbeto, ĝardeno ks.
silkraŭpo. Vulgara nomo de la raŭpo de papilioj, produktantaj silkon, uzatan de homo, speciale bombikso.