★ŝultr/o

1 ❤ Parto de la korpo, kuniganta kun la torako la supron de la brakoj de homo aŭ de la antaŭaj kruroj de besto: la filino apogis sin al lia ŝultro ^Z; post ŝi, etendante la kapon super ŝian ŝultron ^Z; li havas larĝajn ŝultrojn; elartikigi sian ŝultron; agi ŝultro ĉe ŝultro (pf: akorde kunlabori); lia ŝarĝo estu deprenita de sur liaj ŝultroj ^X; anstataŭ respondo li levis la ŝultrojn ^B; (f) Trompeter prenis sur siajn ŝultrojn nian tutan aferon ^Z. ☞ skapolo.

2 Ⓣ Parto de objekto, kiu elstaras, kiel ŝultro de homo: ŝultro de botelo, de glacia valo, de tenono, de muro ks.