PIV 2026 · Artikolo 1568
★balai
Derivaĵoj en la artikolo 13
★ balai tr
1 forŝovi polvon, malpuraĵon k.s. per balailo: balau la mortintajn foliojn balai la sablon de sur la perono se ĉiu balaos antaŭ sia pordo, tiam en la tuta urbo estos ordo ➞ metio Z
2 purigi ion per balailo: balai la plankon B balai ĉambron Z la stratoj estas balaitaj Z la ĉielo aspektis, kvazaŭ ĝi estus balaita Z
3 (figurasence) dispuŝi; perforte forigi: vento balaas la nubojn la venkinta partio balais la opozicion Mi balaos ĝin per balailo de pereigo MT ➞ skrapi, ŝvabri.
balaado ago de iu, kiu balaas.
balaaĵo
1 tio, kion oni balaas: oni neniam plu ŝin la amatinon rekonas, se oni ŝin renkontas en barelo de balaaĵo Z balaaĵon el korto eksteren ne elportu ne elmontru viajn malbonajn intimaĵojn Z ➞ lavi.
balaaĵejo loko por balaaĵo: la pecetoj de la argila porko estis ĵetitaj en la balaaĵejon Z
balaaĵujo kesto aŭ ujo, en kiun oni provizore kolektas balaaĵon: mi iris malsupren kun la balaaĵujo kaj haltis ĉe la pordo Z
balailo speciala ilo por balai, konsistanta el fasko da vergetoj aŭ haregoj: nova balailo bone balaas Z sidi kiel muso sub balailo absolute silenti Z ➞ balamaŝino.
balailo de sorĉistinoj, sorĉistina balailo BOTA fefasko.
balaisto iu, kiu metie balaas.
elbalai forbalai: (figurasence) Mi elbalaos Baaŝan kaj lian domon MT
forbalai forigi balaante: la vento forbalais ĝin trans la ŝiprandon (figurasence) malnovaj pensmanieroj estos forbalaitaj Sin. elbalai.
min1balai tr ARME fari lokon navigsekura, forprenante la minojn per speciala ŝipo:minbalai ŝanelon
plumbalailo malgranda balailo konsistanta el plumoj fiksitaj ĉe tenilo, kaj uzata por senpolvigi meblojn ktp. ➞ polvosuĉilo.
stratbalaisto iu, kiu metie balaas stratojn. Sin. kotisto.