geni¹o

1 ☉ Diaĵo, kiu zorgas pri la destino, bona aŭ malbona, de ĉiu homo: la Romanoj oferis al sia genio; (f) Francisko, estu mia genio protektanta kontraŭ tiu ĉi fremdulo! ^Z; Clemency, kiu estis lia bona genio ^Z; esti la malbona, la damnanta genio de iu. ☞ anĝelo, feo, ĝenio.

2 Instinkta, eksterordinara kapablo originale imagi, inventi aŭ krei en la artoj, la sciencoj aŭ la praktiko: por krei E-on estis necesa la genio de Z.; la genio ĉie sukcesas ^Z; se lia genio ne superas en tio ĉi mian ^Z; la martiroj de la genio ^Z. Rim. La genio kreas novajn tipojn, metodojn, atmosferon, dum la talento agas laŭ la jam ekzistantaj; talenton oni evoluigas per ekzerciĝo, genio aspektas kiel pura naturdoto.

3 = geniulo: jam ne unu (pluraj) universala genio forputris en la senfeligejo! ^Z.