PIV 2026 · Artikolo 5651
★halti
Derivaĵoj en la artikolo 17
★ halti ntr ĉesi iri, moviĝi aŭ agi (plej ofte provizore): la Grekoj troviĝis antaŭ la egiptaj regimentoj kaj haltis B dum la dormo la funkcioj de l’ organismo ne haltas nun ĝi forkuras: Haltu, haltu! MT muelilo haltas, muelisto eksaltas Z la oratoro haltis, interrompita de granda bruo ĉe la vorto «drinkos» Hans haltis kun sia tamburado Z via murhorloĝo haltis kaj vi intencas ĝin porti al horloĝisto SSz (figurasence) sur unu el ili ŝia rigardo haltis Z ➞ intermiti, paŭzi, ripozi, striki, frostiĝi.
halto ago de haltanto, stato de haltinto: nur kvinminuta halto! post momenta halto Z por ŝi ne ekzistis ripozo nek halto Z
interjekcie halt’! Respondu: kiu iras? Z ho, halt’! Z
haltadi restadi haltinte: la policanoj kriis al la homamaso: ne haltadu!
haltejo loko, kie oni haltas: bataliona haltejo TRAF fervoja, aŭtobusa haltejo ➞ etapo, stacio, stadio.
haltigi ĉesigi iron, moviĝon aŭ agon de iu aŭ io: oni lin ne haltigu MT kaj mi diris: ho Eternulo, volu haltigi! MT haltigi preterpasanton haltigi maŝinon ili haltigis la ĉevalon Z haltigu vian ploron! Z haltigi oratoron per kriaĉoj haltigi korespondadon kun iu haltigi la propagandon haltigi la kurson de aerveturilo haltigi amikan rigardon sur ies vizaĝo Z ➞ stopi.
haltigilo
1 aparato por haltigi maŝinon k.s.: (figurasence) tio estis haltigilo por lia entuziasmo
haltilo TEKN organo, kiu limigas la iron de maŝinparto aŭ de movebla parto de aparato, ekz. de la montrilo de mezurinstrumento.Sin. haltopeco.
antaŭhaltigi malhelpi, ke io evitinda povu okazi: Marta volis ion diri, sed Klaro rapide antaŭhaltigis ŝian parolon Z
batalohalto ARME provizora interrompo de batalo. ➞ armistico.
fajrohaltiga tia, ke ĝi baras la disvastiĝon de fajro: fajrohaltiga materio, fajrohaltiga pordo
gesthaltigi haltigi veturilon per gesto. ➞ petveturi.
navigohalto MARN loko, kie dum kelka tempo haltas ŝipo aŭ aviadilo en sia kurso.
nehaltigebla tia, ke oni ne povas ĝin haltigi: ronka, nehaltigebla tusado Z nehaltigeblaj prezaltiĝoj RRo vi nehaltigeble babilaĉis ALö
noktohaltejo loko, kie karavano, trupo k.s. povas halti por la nokto. ➞ pasloĝi.
senhalta senĉesa aŭ seninterrompa: senhalta laborado senhalta eldonado Z senhalta propagandado Z senhalta trajno kiu iras rekte al la destinita loko, ne haltante dumvoje nia afero kreskas regule kaj senhalte Z ➞ daŭra, konstanta, kontinua.
spirhalto interrompo en la spirado: ŝi eldiris tiun torenton da vortoj rapide, preskaŭ sen spirhalto Z la plezuro, post la momenta spirhalto, apenaŭ priskribeblas AGv
spirhaltiga tia, ke ĝi haltigas la spiron, almenaŭ momente: la romano restas spirhaltiga krimaventuro GRa spirhaltige bela CPi
ŝiphalto MARN haveno, kie ŝipo haltas en sia kurso. ➞ staplourbo.