PIV 2026 · Artikolo 5651

★halti

Litero H★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 17
  1. halto
  2. haltad/i
  3. haltej/o
  4. haltig/i
  5. haltig/il/o
  6. haltil/o
  7. antaŭhaltig/i
  8. batalohalto
  9. fajr/ohaltig/a
  10. gesthaltig/i
  11. navigohalto
  12. nehaltig/ebl/a
  13. nokt/ohaltej/o
  14. senhalta
  15. spirhalto
  16. spirhaltig/a
  17. ŝiphalto
★ halti ntr ĉesi iri, moviĝi aŭ agi (plej ofte provizore): la Grekoj troviĝis antaŭ la egiptaj regimentoj kaj haltis B dum la dormo la funkcioj de l’ organismo ne haltas nun ĝi forkuras: Haltu, haltu! MT muelilo haltas, muelisto eksaltas Z la oratoro haltis, interrompita de granda bruo ĉe la vorto «drinkos» Hans haltis kun sia tamburado Z via murhorloĝo haltis kaj vi intencas ĝin porti al horloĝisto SSz (figurasence) sur unu el ili ŝia rigardo haltis Z ➞ intermiti, paŭzi, ripozi, striki, frostiĝi.
halto ago de haltanto, stato de haltinto: nur kvinminuta halto! post momenta halto Z por ŝi ne ekzistis ripozo nek halto Z
interjekcie halt’! Respondu: kiu iras? Z ho, halt’! Z
haltadi restadi haltinte: la policanoj kriis al la homamaso: ne haltadu!
haltejo loko, kie oni haltas: bataliona haltejo TRAF fervoja, aŭtobusa haltejo ➞ etapo, stacio, stadio.
haltigi ĉesigi iron, moviĝon aŭ agon de iu aŭ io: oni lin ne haltigu MT kaj mi diris: ho Eternulo, volu haltigi! MT haltigi preterpasanton haltigi maŝinon ili haltigis la ĉevalon Z haltigu vian ploron! Z haltigi oratoron per kriaĉoj haltigi korespondadon kun iu haltigi la propagandon haltigi la kurson de aerveturilo haltigi amikan rigardon sur ies vizaĝo Z ➞ stopi.
haltigilo
1 aparato por haltigi maŝinon k.s.: (figurasence) tio estis haltigilo por lia entuziasmo
2 = (prefere) bremso.
haltilo TEKN organo, kiu limigas la iron de maŝinparto aŭ de movebla parto de aparato, ekz. de la montrilo de mezurinstrumento.Sin. haltopeco.
antaŭhaltigi malhelpi, ke io evitinda povu okazi: Marta volis ion diri, sed Klaro rapide antaŭhaltigis ŝian parolon Z
batalohalto ARME provizora interrompo de batalo. ➞ armistico.
fajrohaltiga tia, ke ĝi baras la disvastiĝon de fajro: fajrohaltiga materio, fajrohaltiga pordo
gesthaltigi haltigi veturilon per gesto. ➞ petveturi.
navigohalto MARN loko, kie dum kelka tempo haltas ŝipo aŭ aviadilo en sia kurso.
nehaltigebla tia, ke oni ne povas ĝin haltigi: ronka, nehaltigebla tusado Z nehaltigeblaj prezaltiĝoj RRo vi nehaltigeble babilaĉis ALö
noktohaltejo loko, kie karavano, trupo k.s. povas halti por la nokto. ➞ pasloĝi.
senhalta senĉesa aŭ seninterrompa: senhalta laborado senhalta eldonado Z senhalta propagandado Z senhalta trajno kiu iras rekte al la destinita loko, ne haltante dumvoje nia afero kreskas regule kaj senhalte Z ➞ daŭra, konstanta, kontinua.
spirhalto interrompo en la spirado: ŝi eldiris tiun torenton da vortoj rapide, preskaŭ sen spirhalto Z la plezuro, post la momenta spirhalto, apenaŭ priskribeblas AGv
spirhaltiga tia, ke ĝi haltigas la spiron, almenaŭ momente: la romano restas spirhaltiga krimaventuro GRa spirhaltige bela CPi
ŝiphalto MARN haveno, kie ŝipo haltas en sia kurso. ➞ staplourbo.