PIV 2026 · Artikolo 5865

★herbo

Litero H★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 40
  1. herba
  2. herbaĉ/o
  3. herbar/o
  4. herbec/a
  5. herbej/o
  6. herber/o
  7. herbet/o
  8. herbist/o
  9. herbul/o
  10. aromherbo
  11. balzamoherbo
  12. bulb/oherbo
  13. citronherbo
  14. drogherbo
  15. hepatherbo
  16. hund/oherbo
  17. kanari2herbo
  18. katherbo
  19. kristofor/a herbo
  20. kuracherbo
  21. lolherbo
  22. marherbo
  23. medicin/a herbo
  24. monherbo
  25. mon/erherbo
  26. pan1herbo
  27. parfumherbo
  28. pulm/oherbo
  29. sapherbo
  30. orient/a sapherbo
  31. skrofolherbo
  32. sodherbo
  33. sojherbo
  34. spicoherbo
  35. tern/igherbo
  36. trudoherbo
  37. vat1herbo
  38. verukherbo
  39. vezikherbo
  40. vund/oherbo
★ herbo BOTA
1 planto (ĝenerale semplanto), kiu ne formas lignecajn vintrorezistajn ŝosojn (malsame ol ekz. arboj kaj arbustoj), sed kiu estas iom mola kaj sukplena, kaj kies aeraj partoj ĉiujare renoviĝas: tritiko, terpomo, absinto, bazilio, kalendulo, plantago kaj gresoj estas herboj unujaraj herboj plurjaraj herboj en ekstertropikaj klimatoj la aeraj partoj de herboj ĉiuvintre ĝenerale forvelkas malbona herbo froston ne timas Z vi manĝados herbojn de la kampo MT macojn kun maldolĉaj herboj t.e. laktuko, kreno ili manĝu MT ➞ greno, greso, kano.
2
a ĉia poaco (gramineo), ekz. planto en gazono: la aero estis plena de la odoro de herboj kaj arbetaĵoj Z ➞ kano.
b vegetaĵaro konsistanta el tipe malaltaj plantoj kun longaj mallarĝaj folioj, kreskantaj sovaĝe aŭ kultivataj en gazono aŭ paŝtejo, aŭ kiel furaĝo: vi saltis, kiel bovidino sur herbo MT meze de verda herbo kreskis lekanto Z la herbo de la kampo MT vojon batitan herbo ne kovras Z bone kreskas la herbo, sed ĉevalo jam mortis Z mi sekiĝas kiel herbo MT infanoj ludadis militon sur la herbo Z Sin. gazono, greso, herbaro, herbotapiŝo, razeno. ➞ fojno, herbobedo, herbokampo, herbicido.
3 planto kun folioj aŭ floroj uzataj por gustigi aŭ spici manĝaĵojn, aŭ kun ia parto uzata por medikamento aŭ parfumo. ➞ kuracherbo, parfumherbo, spico, spicherbo.
4 (familiare) mariĥuano. ➞ herbisto, herbulo.
herba rilata al herbo. ➞ herbomanĝa, herboriĉa.
herbaĉo trudherbo.
herbaro loko kovrita de herbo: inter la muro kaj fosaĵo kuŝis granda herbaro MNA Sin. herbokovro.
herbeca havanta unu aŭ plurajn el la ecoj de herbo.
herbejo
1 loko, kie kreskas sovaĝaj aŭ kultivataj paŝtaj herboj: la herbejoj apudakvaj velkos MT «la printempo!» eksonis super la kampoj kaj herbejoj Z Karonjo, kiu kuradis kun vi sur la florplena herbejo de via patro Z ➞ herbejreĝino.
2 = (prefere) gazon(ej)o.
herbero, herbeto unu tigo de herbo: dronanto eĉ herbeton kaptas avide Z
herbisto (familiare) komercisto aŭ ŝakristo pri herbo 4.
herbulo (familiare) konsumanto de herbo 4.
aromherbo KUIR herbo uzata por aromigi likvorojn, bombonojn, manĝaĵojn k.s. ➞ spicherbo.
balzamoherbo BOTA florplanto el Eŭropo kaj okcidenta Azio, plurjara aromherbo 0,6–1 m alta, kultivata por bonodoraj folioj uzataj i.a. por aromigi bieron. specio Tanacetum balsamita Sin. balzamito.
bulboherbo BOTA herbo 1 kun bulbo.
citronherbo BOTA speco de cimbopogono, pli ol 2 m alta, citronodora, hejma en suda Hindujo kaj Srilanko, kultivata en tropikaj regionoj por esenco riĉa je citralo; tre uzata en la taja kuirarto. specio Cymbopogon citratus ➞ cimbopogono, citronelo, meliso.
drogherbo (arĥaismo) = kuracherbo.
hepatherbo plurjara herboplanto el la norda hemisfero, tre parenca al anemono, kun elbazaj ĝenerale trilobaj folioj kaj kun pedunkloj portantaj sepalecajn brakteojn po tri kaj bluajn, rozajn aŭ blankajn florojn po unu; iuj specioj estas orname kultivataj. genro Hepatica Sin. hepatiko.
hundoherbo hunda kviko.
kanari2herbo greso unujara, kun grajnoj uzataj por nutri birdetojn. specio Phalaris canariensis Sin. kanaria falarido.
katherbo ĉiu el pluraj specioj de florplantoj, precipe katario kaj valeriano, kies odoro allogas katojn.
kristofora herbo specio de akteo. specio Actaea spicata
kuracherbo FARM herbeca kuracplanto.
lolherbo ĉiu specio de lolio furaĝe aŭ gazone kultivata.
marherbo herbosimila planto kreskanta en maro. ➞ algo, fuko, pozidonio, zostero 1.
medicina herbo kuracherbo.
monherbo, monerherbo tlaspo.
pan1herbo greno.
parfumherbo herbo uzata por produkti parfumon.
pulmoherbo pulmonario.
sapherbo BOTA herboplanto, rekta aŭ rampanta, kun rizomoj; kun folioj ovalaj aŭ akutaj; kun abundaj kvinpetalaj floroj, blankaj, rozaj, ruĝaj aŭ purpuraj; indiĝenaj en Eŭrazio; kelkaj estas kultivataj por la floroj; kelkaj aliaj estas trudherboj. Sin. saponario. ➞ kariofilaco.
orienta sapherbo BOTA panikla gipsofilo.
skrofolherbo skrofulario.
sodherbo ĉiu el kelkaj salejaj plantoj (precipe salikornio kaj suedo), kies cindro, riĉa je sodo, iam estis uzata en la fabrikado de vitro kaj sapo.
sojherbo sojfabujo.
spicoherbo KUIR herbo uzata por spici manĝaĵojn, aroma (ekz. ŝenoprazo, drakunkolo, pimpinelo, petroselo, timiano, bazilio, origano, majorano, satureo) aŭ ne (ekz. eruko). ➞ aromherbo.
ternigherbo ptarmiko.
trudoherbo herbo nature kreskanta en kulturata tero aŭ sur flegataj vojoj, placoj k.s. kaj damaĝa al la kultivplantoj aŭ al tiuj areoj. Sin. herbaĉo. ➞ herbicido.
vat1herbo KOMU herbo, kies semoj portas longajn silkecajn egretojn, ekz. siria asklepiado.
verukherbo herbo 1 kun latekso flava aŭ oranĝa, kun plume dividaj folioj, kun malgrandaj flavaj floroj en infloresko kaj kun longaj liniformaj kapsuloj; hejma en Eŭropo kaj Azio, enkondukita en la tutan mondon; medicine uzata. genro Chelidonium Sin. kelidonio. ➞ papavaco.
vezikherbo utrikulario.
vundoherbo antilido multeforma; medicine uzata. specio Anthyllis vulneraria Sin. vundosaniga antilido.