PIV 2026 · Artikolo 6244
humo
humo
1 EKOL GEOL kompleksa miksaĵo de organikaj substancoj devenantaj el la malkomponiĝo de mortintaj grundaj organismoj (precipe vegetaĵaj): humo troviĝas en la plej supraj tavoloj de grundo, kiujn ĝi brunigas aŭ nigrigas ➞ humino, kompoŝto.
2 KOMU plej supra tavolo de grundo, nigra aŭ bruna, tre riĉa je humo 1: la rokoj estas kovritaj de humo Z ➞ grundo, mulĉo.
huma rilata al humo; enhavanta humon: huma horizonto ➞ huma acido.
humiĝo estiĝo de humo.
folihumo humo el putrintaj folioj, uzata por termiksaĵoj en ĝardenkulturo.