★karakter/o

1 ⚥ Ĉiu el la formoj k proprecoj, kiuj distingas la individuojn aŭ la vivulojn unujn de la aliaj: heredaj, medi-estigitaj karakteroj; primaraj seksaj karakteroj (seksorganoj); sekundaraj seksaj karakteroj (aperantaj ekde la pubereco, i.a.: haroj; ĉe la viroj modifo de la voĉo; ĉe la virinoj, menstruoj, disvolviĝo de la mamoj); recesiva karaktero. ☞ fenotipo.

2 Aro de la moralaj ecoj, kiuj distingas individuon aŭ grupon: la knabineto posedis la karakteron de sia patro ^Z; nobla, malnobla, pacama karaktero; ambaŭ virinoj posedis karakterojn vivajn k ekscitiĝemajn ^Z; forteco de karaktero ^Z; la angla, la sudlanda karaktero; la karaktero de Hamleto.

3 Ψ Aro de ecoj, kiuj ebligas klasi individuon en psikologian kategorion.

4 Rolo, stato, kiun oni alproprigas al si en la socia vivo: vi eliras nun en la mondon en karaktero de propra sinjoro ^Z; ĉu vi volas kunveturi en karaktero de mia ombro? ^Z; homo, kiu ne en karaktero de flanka partiano volas perforte altiri la legantojn al sia partio, sed en karaktero de kunlaboranto de la gazeto […] ^Z. ☞ kiel, estiel.

5 Morala firmeco, volenergio: granda per la inteligento, ne per la karaktero.

6 Distinga eco, propra al unu afero: kelkaj ne komprenas la karakteron de nia afero ^Z; la proponoj havas la karakteron ne de postuloj, ili estas nur konsiloj ^Z; iro en la preĝejon havis la karakteron de festotaga vizito ^Z; liaj ludoj ricevis nun tute alian karakteron ^Z; verkoj, kiuj havas karakteron internacian ^Z; tie la karaktero de la reciprokaj rilatoj inter la popoloj estas alia, ol ĉe ni ^Z; ŝi ne volas, ke ŝia laborejo havu karakteron neĉastan ^Z; tiu stilo havas specialan karakteron ^Z.

7 ☆ Frapanta, eksterkutima, esprimiva farmaniero: pentraĵo kun karaktero; danco de karaktero (folklora, ekzotika); karakteron al kanto donas la tono (tonalo) ^Z.