PIV 2026 · Artikolo 7410
★karbo
Derivaĵoj en la artikolo 27
★ karbo
1 malmola nigra substanco, konsistanta el preskaŭ pura karbono, devenanta nature aŭ arte de vegetaĵa materio, i.a. ligno, kaj uzata por hejti: grandpeca karbo mezpeca karbo etpeca karbo karbo servas por ardaĵo MT fari provizon da karbo por la vintro konservas eĉ karbo la strukturon de l’ arbo oni gardas la signojn de sia deveno ➞ korniko Z ilia vizaĝo estas pli nigra ol karbo MT natura karbo estas sedimenta rokaĵo ➞ antracito, gagato, ligno, lignito, torfo.
2 peco da karbo 1: la plej lastaj karboj, kiuj restisDe la terura brul’ de nia domo Z mi blovis sur la ardantajn karbojn Z ĝi tranĉas nian orelon tiel terure, kiel se iu tirus karbon sur vitro farante agacan grincon Z mi ankaŭ bakis sur ĝiaj karboj panon MT fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo vi igos Dion puni lin MT li sidis, kvazaŭ sur flamantaj karboj senpaciencege ➞ pinglo B (figurasence) karboj ekflamis de ĝi de Lia buŝo, pro kolero MT ➞ braĝo, briko, bulo.
3 parto el karbo 2 uzata por aliaj celoj ol hejti: pulvorigita karbo farmacie uzata homogena karbo por arklampodesegnaĵo per karbo ➞ karbokrajono ➞ karbokopio, karbopapero.
karba rilata al karbo: karba formacio karba polvo Sin. karbopolvo karba polvero karba gudro karba peĉo ➞ karbohava, karbonigra.
karbaĵo substanco parenca al karbo.
karbejo
1 deponejo, kie oni tenas karbon.
2 MARN fako de la holdo, kie kuŝas provizo de karbo.
➞ karbominejo.karbero malgranda peco de karbo.
karbeto braĝo 1.
karbigi
1 transformi organikan substancon en karbon per varmo: karbigi lignon karbigi ostojn karbigota lignostako ➞ koakso.
2 bruligi ion ĝis nigra maso: nigraj karbigitaj traboj de forbrulinta domo Z la fruktoj karbigite pendis sur la nigrigitaj branĉoj Z
karbigejo loko aŭ aranĝaĵo por karbigi lignon kaj ricevi lignokarbon.
karbiĝi
1 iĝi karbo.
2 bruli ĝis nigriĝo: la macoj karbiĝis en la forno Z karbiĝinta panrostaĵo
karbiĝo transformiĝo de vegetaĵa materio al karbo.
karbisto
1 iu, kiu faras lignokarbon.
2 iu, kiu portas aŭ vendas karbon.
karbujo
1 ujo, en kiu oni transportas aŭ tenas la karbon en domo.
2 BIBL braĝujo.
karbumi ntr MARN provizi sin per karbo.
bituma karbo grasa karbo.
blanka karbo akvofalo uzata por produkti elektron.
brun1a karbo bruna aŭ brunete nigra karbo, inter torfo kaj nigra lignito laŭ sia enhavo de karbono.
brun1karbo = (prefere) bruna karbo.
fulgokarbo bitumhava karbo donanta dikan fulgon.
grasa karbo karbo relative riĉa je distileblaj substancoj. Sin. bituma karbo.
lignokarbo karbo el karbigita ligno. ➞ karbostako.
malgrasa karbo karbo relative malriĉa je distileblaj substancoj.
meĉa karbo karbo por arkolampo, kun meza kanalo plenigita per miksaĵo el karbaĵo kaj specialaj substancoj por konstantigi la lumarkon.
min1karbo bonkvalita karbo. Sin. ŝtonkarbo.
ostokarbo karbaĵo ricevita per karbigo de ostoj kaj karno en fermita ujo.
sorbigita karbo elektrodo farita el miksaĵo de karbaĵo kaj metalaj saloj por pliigi la luman efikon.
ŝtonkarbo minkarbo.
terkarbo = (prefere) lignito.
verda karbo flua akvo uzata por produkti elektron.