PIV Reta Vortaro

PIV · 8612

kred/i

1 () (ion; ke) Rigardi ion kiel verdiritan, ne postulante pruvojn: naivulo kredas ĉiun vorton ; li atestu al la gepatroj tion, kion ili ne volas kredi ; ĝi apartenas al tiuj aferoj, kiuj bezonas, ke oni ilin pie kredu ; kion oni deziras kredi, tio estas jam trikvarone kredata ; () mi volonte kredas! ; (kun ) mi kredas, ke ĉiuj popoloj estas egalaj ; kiu ne konatiĝis kun lingvo arta ne povas eĉ kredi, ĝis kia grado atingas ĝia facileco . aprobi. opinii, pensi.

2 (al iu aŭ ) Rigardi kiel verdireman, ne postulante pruvojn: vi ne volis kredi al mi antaŭe ; kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li ; homo, al kiu oni devas kredi laŭ lia vorto ; kredu min, sinjorino! ; () ne kredi al siaj oreloj , al siaj okuloj . fidi, konfidi.

3 () (ion al iu; al iu, ke) Akcepti de iu ion kiel veraĵon: vi povas tion kredi al mi, infanoj! ; ne kredu ĝin, patro, ne kredu al li eĉ unu silabon ; kredu al mi, ke vidi en E. diversajn plibonigojn neniu tiel fortege dezirus, kiel mi ; tiu al si mem ne kredis, ke ĉiuj tiuj homoj ankoraŭ hieraŭ estis tute fremdaj unuj al la aliaj .

4 () (al io, pri io) Rigardi ion kiel efektivan aŭ efektiviĝontan, ne postulante pruvojn: kredi al la vorto , promeso de iu ; ne kredu al iluzioj ; kredi pri ies senkulpeco, fideleco; oni parolis pri tio, kiel pri ia dolĉa fantazio, sed neniu prenis ĝin serioze, neniu kredis pri gi ; (samsence ) ĉu vi kredas la potencon de la Egiptaj dioj? .

5 () (je iu) Rigardi iun kiel vere ekzistantan, aŭ kiel sanktan, sen pruvoj: vi preĝas al la Dioj, je kiuj vi ne kredas ; en mia infaneco mi kredis je Dio k je senmorteco de l’ animo ; kredi je la sonĝoj, je la antaŭsignoj, je la dancantaj tabloj, je la fantomoj. fidi. superstiĉo.

kredo

1 Mensa stato de tiu, kiu kredas: kiu mensogis per unu vorto, ne trovos kredon ĝis la morto ; famo kredon allogas, sed tre ofte mensogas ; mia profunda kredo je l’ homaro min ne trompis ; mi havas la profundan kredon, ke […] .

2 Mensa konsento pri religiaj aŭ filozofiaj opinioj, kiujn oni rigardas veraj, kvankam ne demonstreblaj: la preĝejo k la kredo de liaj gepatroj faris sur li impreson ; mi ne memoras, en kiu jaro de mia vivo mi perdis la religian kredon ; unuigi homojn, kiaj ajn estas la filozofie-teologiaj kredoj aŭ hipotezoj de ĉiu el ili ; transmortan vivon la kredo promesas, la pastroj asertas ; fonto de kredo . fido.

Kredo

1 Oficiala resumo de la ĉefaj dogmoj de difinita religio: la Kredo de Niceo.

2 La unua el la tri teologiaj virtoj, per kiu homo aliĝas al veraĵoj, revelaciitaj de Dio k transdonataj de la Eklezio.

kredado. Konduto de iu, kiu kredas ian religion: mi havas ĉirkaŭ mi neniun, al kiu mi povus plaĉi per mia kredado .

kredanto, kredantino. Iu, kiu kredas je iu religio: sed tiel same diras ankaŭ la kredantoj de ĉiuj aliaj religioj ; mi en la mondo de kredantoj trovos nenian simpation ; mia patrino estis religia kredantino ; la Komandanto de la kredantoj (la kalifo). ekleziano, fidelulo, piulo.

kredantaro. Religia komunumo.

kredebla. Tia, ke oni povas ĝin facile kredi: lia historio ŝajnis tute kredebla; la plej nekredeblajn aferojn li tuj kredas .

kredeble. Tiel, ke oni facile tion kredas: la nun proponatan broŝuron la leganto kredeble prenos en la manojn kun malkonfido ; multaj kredeble restos ne kontentaj ; mi kredeble ne povos veni al vi hodiaŭ ; lingvo nekredeble facila. probable, verŝajne.

kredebleco. Eco de io kredebla: ilian elekton ni povas antaŭvidi ne sole kun tre granda kredebleco, sed eĉ kun plena certeco ; li etendis la limojn de la kredebleco; laŭ ĉia kredebleco.

kredema. Tia, ke li, ŝi facile kredas.

kredigi. Fari, ke io estu kredata de iu: kredigi ion al iu; li volis kredigi al mi, ke li estis en la domo ; kiel mensoge kredigas diversaj niaj kontraŭuloj ; se miaj vortoj ne estas sufiĉe kredigaj k vi restas skeptikaj ; la homaranismo varbos siajn adeptojn ne per blinda kredigado . konvinki, pretendi, persvadi.

kredinda. Tia, ke li, ŝi aŭ ĝi meritas kredon.

malkredi. Rifuzi kredon al iu aŭ io: oni akceptus miajn vortojn aŭ kun malamo aŭ kun malkredo .

nekredado. Stato de tiu, kiu ne kredas, precipe religie: la plej altan gradon de mia nekredado mi atingis .

nekredanto, nekredantino. Tiu, kiu ne kredas la religion regantan en ties medio. ateisto, liberpensa, senreligia.

nekredebla. Tia, ke oni ne povas ĝin kredi: la nekredebla facileco (de E.) .

senkrede. En la maniero de iu, kiu ne kredas: multaj balancas senkrede la kapon, legante miajn vortojn .

nekredinda. Ne inda esti kredata.

liberkreda. Akceptanta la kredon je Dio, sed agnoskanta neniun el la ekzistantaj religioj: liberkreda komunumo ; proklami sian liberkredecon ; liberkredanoj . agnostikismo, diismo, homaranismo.