PIV Reta Vortaro

PIV · 8822

kuk/o Franda bakaĵo el diversaspeca pasto plej ofte kun sukero: tablon ornamas ne tuko sed kuko ; de pli da suko ne malboniĝas la kuko (tro da bono ne ĉagrenas); eĉ per dolĉa kuko vi min ne allogos ; silentulo la tutan kukon formanĝas; sekaj kukoj ( kekso); sekvinberaj kuketoj .

kukaĵo. Delikata bakaĵo, al kiu oni aldonas konfitaĵon, kremon, fruktojn . biskvito, brioĉo, kataifo, oblato, pudingo, skono, torto, vaflo. muldilo.

kukejo. Loko, kie oni bakas k vendas kukojn, konfitaĵojn . konfitejo.

kukisto. Tiu, kiu faras k vendas kukojn k kukaĵojn.

Kuklando lando.

fiŝkuko. Kamaboko.

fritkuko = benjeto.

kronkuko. Alzaca kuko, origine pola, kronforma, kun sekvinberoj k konfitaj citronŝeloj.

mielkuko. Spickuko enhavanta mielon.

pankuko. Kuko, farita el pantranĉo, trempita en ovaĵo, fritita k sukerita.

patkuko. Plata pastaĵo. blino, flano, krespo.

platkuko. Plata kuko, plej ofte el faruno, lakto, butero k ovoj: platkuko kun konfititaj ĉerizoj. flano.

pletkuko. Rektangula, plata kuko bakita sur bakpleto.

potkuko. Kuko bakita en potforma bakmuldilo; se kun rumo: rumkuko.

pufkuko. Speco de malpeza, suflea kuko, en kiu enestas kirlita kremo k foje fruktoj ( ĉerizoj). pufbenjeto.

rizkuko. Kuko el rizo: glueca rizkuko. moĉio.

rulkukaĵo. Strudelo.

rumkuko. Eŭropa spongeca kuko, kronforma, ofte kun sekvinberoj, sorbigita per rumo: rumkuko kun kremo.

savojkuko () = spongokuko.

spickuko. Kukaĵo el sekalfaruno k diversaj aromaĵoj: belga, Nurenberga spickuko. mielkuko.

spickuketo. Malgranda spickuko, kutime glazurita: Aĥena spickuketo (el sukerbeta siropo, butero, sukero, faruno kun spicoj, i. a. cinamo, kariofilo, kardamono k muskato).

spongokuko. Fajna bakaĵo, el faruno, ovoj k sukero. biskvito 1.

tavolkuko. Folipasta kuko.

turkuko. El kukoj farita turo, por specialaj ceremonioj kiel nupto.