PIV 2020 · 9884
★mank/i
★mank/i (ntr)
1 Ne esti aŭ esti en ne sufiĉa kvanto, por atingi normalan kompletecon: mankas la numeroj 2 k 8 de la jarkolekto; mankas klapo en lia kapo Z; por gasto ne petita mankas kulero Z; se haroj ne mankus, oni kalvon ne havus Z; nenio mankas al lia gloro; tamen mankis fraŭlino K, sed ŝi ne mankis en la pensoj k paroloj.
2 Tute ne esti, aŭ esti en ne sufiĉa kvanto, por kontentigi la bezonon: homo, al kiu mankas pano X; mankis al ŝi voĉo Z; ombro mankas ĉi tie B; mankas honestaj homoj B; se homoj mankas, infano ankaŭ estas homo Z; ĉe tro ĝentila ekstero mankas sincero Z; mankis al Petro klopodoj, li aĉetis al si domon Z; en nia urbo la loĝejoj terure mankas.
3 (kun ke) Doni senton de nenormaleco, nekompleteco, nekontenteco: tre mankis al ni, ke vi ne ĉeestis; (ironie) nun mankas ankoraŭ, ke ni fariĝu virinoj! Z.
ne manki. Esti abunda aŭ en pli ol sufiĉa kvanto, por kontentigi bezonon, aŭ efektivigi agon: eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj Z; kie pano estas, tie musoj ne mankas Z; al malriĉulo infanoj ne mankas Z; al la papero ne mankas tolero Z; ne multe mankis, ke ili elparolu la tutan vorton Z; jam ne multe mankis, ke mi faru tre fundajn esplorojn Z; jam ne multe mankis, ke li falus. ☞ preskaŭ, apenaŭ ne.
manko
1 Foresto de io aŭ iu necesa por kompleteco, normaleco: en la fina glosaro mi konstatis multajn mankojn; plenigi mankon; nigro sur blanko pruvas sen manko Z.
2 Foresto de necesa kvalito: internacia lingvo forigus tiujn mankojn; malgraŭ siaj mankoj li faras grandajn servojn B; kio al unu ŝajnas esti manko, estas rigardata de alia kiel supereco; mi esperas, ke nia trupo estas libera de tiaj mankoj Z. ☞ difekto.
3 Foresto, nesufiĉa kvanto de io bezonata: eraroj de juneco k manko de pripenso Z; manko de oro ne estas malhonoro Z; li mortos pro manko de eduko X; ĉe manko de prikonsiliĝo popolo pereas X; (abs) sur ĉiu flanko nur manko k manko Z (➞ eliro); kiu donas al malriĉulo, tiu ne havos mankon X. ➞ mankolisto, mankomalsano
mankanto
1 (pp kurso) Tiu, kiu enskribiĝis k ne ĉeestas.
2 ⚔ Soldato, pri kies sorto oni nenion scias.
mankigi. Lasi, ke io manku; preterlasi: li mankigis nenion el ĉio, kion la Eternulo ordonis X; li ne mankigis eĉ unu vorton Z; tiuj administrantoj liveradis manĝprovizojn […], nenion mankigante X.
mankohava. Manka.
senmanka
1 Kompleta, plena.
2 Sendifekta, tute bona, perfekta: senmanka respondo; senmankaj rimoj, versoj.
senintermanka. Seninterrompa, kontinua.
konscimanko, memormanko. Pasema perdo de la memoro aŭ eĉ de la konscio, kaŭzata de troa laciĝo aŭ de toksiĝo per alkoholo, opio ks.
masmanko ☐ Diferenco inter la maso de atoma nukleo k la sumo de la masoj de ĝiaj eroj en libera stato.
nutromanko ⚥ Manko de unu aŭ pluraj nutroelementoj nepre necesaj por la bonfarto k reproduktiĝo de vivuloj: edemo pro nutromanko; nutromankaj malsanoj.
profitmanko. Perdo, konsistanta en la nericevo de iu profito.