★atend/i

1 Resti ĝis iu okazo aŭ ies alveno: adiaŭ, sep jarojn atendu min! ^Z; aŭ vi estas la venonto, aŭ ni atendu alian? ^N; atendi malfruiĝinton; atendi la horon de la malfermo; atendi aŭtobuson; atendante vian respondon, ni restas altestime via; li lasis sin atendi ^Z; (abs) oni jam ne bezonus atendi eble senfinan multon da jaroj ^Z; atendis, atendis, ĝis lin ĉerko etendis ^Z (tiel longe, ke…).

2 Prokrasti ian agon ĝis okazos alia ago: mi atendis, ĝis ili ĉesos paroli ^Z; oni devas atendi, ĝis la registaroj decidos ^Z; li atendas, ke la okazo venu al lia nazo ^Z; oni ne devas atendi, ĝis la domo renversiĝus ^Z. Rim. «ĝis…-os» simple konstatas la atendon, dum «ke…-u» akcentas la deziron de la atendanto: kun malpacienco mi atendis, ke li foriru, por ke mi transdonu al vi […] ^Z; li senpacience atendas, ke la bonfara morto lin liberigu de liaj suferoj ^Z.

3 Antaŭvidi ion kiel probablan: ni povas atendi de li ankoraŭ multe da malbono ^Z; sorto ofte alsendas, kion oni ne atendas ^Z; la morton li atendis ^K; eble miaj amikoj estos pli feliĉaj, ol ni atendas ^Z; ili tute ne atendis, ke mi rifuzos ^Z; mi neniam atendis, ke ĝi longe vivos ^Z; mi decidis eĉ preni sur min la tutan atendatan ventegon ^Z. ☞ aŭguri, konjekti, supozi, suspekti.

4 Esperi ricevi de iu ion kvazaŭ ŝuldatan: atendi rekompencon por sia bona konduto; ĉu vi atendas pagon por ĉi tio?; Eŭropo atendas de vi (diplomatoj) pacon ^Z; kion mi povas ankoraŭ atendi de la Eternulo? ^Z; ne tion mi atendis de vi; ĉiuj ili atendas de vi, ke vi donu al ili manĝon ^X.

5 Esti baldaŭ okazonta por iu; esti jam prete destinita por iu: tiu sama sorto lin atendas ^Z; kia puno atendas la rompanton de tiu leĝo! ^Z; la tagmanĝo nin atendas ^B; granda surprizo vin atendas.