afiks/o LING ESPOmorfemo, kiun oni metas antaŭ radiko (
prefikso), post ĝi (
sufikso) aŭ interne de ĝi (
infikso) por formi novan leksikan unuon.
Sin. derivilo.
ŝajnafikso ESPO parto de vorto, kiu aspektas kiel afikso sed efektive estas nur parto de radiko,
ekz. ul en
okulo aŭ
in en
maŝino:
jam Zamenhof enkondukis multegajn vortojn kun tia ŝajnafikso et- 2 BWe