PIV · 9025
★laĉ/o
★laĉ/o
1 Ŝnureto el kotono, silko, ledo ks, kiun oni trapasigas tra specialaj truetoj por streĉi k kunligi du partojn de vestoj, korseto, ŝuoj kc.
2 Io simila (koliero, plektaĵo ks): laĉo da koraletoj ĉirkaŭis la kolon Z; tiranta kun si longan puncan laĉon, kun kiu ŝi antaŭ momento faradis gimnastikajn ekzercojn Z; laĉo por kapti birdojn. ➞ laĉtruo, laĉoŝuo.
laĉi (tr)
1 Kunligi per laĉo: laĉi korseton, ŝuojn; (kvazaŭ per laĉo) (evi) laĉi pantalonon per buko Z. ➞ tredilo.
2 (f) Malhelpi, ĝeni: mi ne volas laĉi mian volon per leĝoj Z.