PIV · 8884
★kurb/a
★kurb/a (pp linio aŭ konturo) Tia, ke ĝi estas nek rekta, nek konsistanta el rektaj partoj: rekta vojo estas pli mallonga ol kurba Z; ĉiuj riveroj havas fluon tre kurban k tre neregulan Z; kurba estas la ligno, sed rekte ĝi brulas Z (la ĉefaĵo estas la efiko, ne la eksteraĵo); kurba bastono, dorso, surfaco; kurbaj kruroj; la kurba Lezer estas sentima Z; maljunaj salikoj kreskante kurbe Z. ☞ ronda, ovala, kripla, ĝiba.
kurbo
1 ∆ Bildo de intervalo per kontinua bildigo, aŭ tiu bildigo mem: fermita kurbo; spuro de kurbo.
2 💡 Kurba linio, montranta la evoluon de fenomeno: kloŝforma kurbo; kurbo de nivelo; ☐ kurbo de eman(ad)o (kurbo, havanta kiel horizontalan akson faktoron regantan la emanon de elektronoj, ekz. temperaturo, tensio, aŭ hejtkurento de la katodo, k kiel vertikalan akson la katodan emanadon); ☐ karakteriza kurbo (kurbo, montranta la rilatojn inter iuj grandoj uzataj por la studado de maŝinoj k elektraj aparatoj); ☐ krado-anoda kurbo (kurbo, havanta la kradan tension kiel horizontalan akson k la anodan kurenton kiel vertikalan akson, dum la kondiĉoj de la ceteraj elektrodoj restas konstantaj); ☐ neŭtrala kurbo (pp magnetiga ciklokurbo; en diagramo, kies ordinato montras la magnetan fluksdenson B k kies absciso la kampintenson H, la kurba linio el la koordinata nulpunkto al la saturpunkto). ☞ orbito, trajektorio. ➞ diagramo, linio. Rim. Oni uzas la saman vorton, eĉ kiam oni skeme signas nur elektitajn punktojn de la evoluo k kunigas ilin per rektaj linioj: kurbo de temperaturo (de malsanulo); la kurbo de la vendoj, de la produktado, de la atestaj prezoj ktp.
kurbaĵo. Io kurba: kurbaĵoj de branĉoj Z.
kurbeco
1 Eco de tio, kio estas kurba: la kurbeco de la tero; centro de kurbeco.
kurbigi. Fari iun aŭ ion kurba: la aĝo kurbigas B; kurbigi al iu la dorson; kurbigi ferstangon; li baris miajn vojojn, li kurbigis miajn vojetojn X; la Eternulo restarigas la kurbigitojn X. ☞ fleksi, klini.
kurbiĝi. Iĝi kurba: la arboj kurbiĝis sub la fruktoj; kurbiĝu hoko laŭ postulo de l’ loko Z; mia venĝo devas kurbiĝi sub la jugon de la despotismo Z; mi kurbiĝis k kliniĝis treege X. ☞ ŝrumpi.
kurbiĝo. Kurba parto de io: kurbiĝo de vojo, de rivero; vojeto grimpis per multaj kurbiĝoj ĝis la supro de la monto. ☞ ĝirejo.
kurbiĝadi. Daŭre aŭ ripete kurbiĝi: kurbiĝadi kiel diablo en akvo benita Z.
kurbiĝema. Ofte kurbiĝanta: kurbiĝema serpento, vimeno, vojo; (f) kurbiĝema karaktero.
kurbilo = kurboŝablono.
senkurbigi. Elrektigi.
nivelkurbo. Kurbo, kiu, sur detala mapo, kunigas ĉiujn punktojn de unu sama altitudo.