PIV 2020 · 5634
★hal/o
★hal/o
1 Konstruaĵo, konsistanta el nura tegmento sur kolonoj, por ŝirmi bazaron ks: la halo de la drapistoj en Bruĝo, de la vinistoj en Parizo; halo de stacidomo, foirhalo, vendohalo.
2 Granda publika ĉambrego en kastelo, hotelo ks: jam gastoj, kolektite en kastela halo G; kolonhalo, festohalo. ☞ aŭlo, galerio, salono, solenejo, vestiblo.