klerik/opersono kun ofico en
eklezio,
ekz. pastro,
episkopo aŭ
diakono.
Sin. ekleziulo.
➞ bonzo, diakono, laiko, lamao, pastoro, pastro, popo 1, sacerdoto; ordo II 6, ordeno.
klerikar/o tuto de la klerikoj en difinita lando, urbo
ktp.
klerikec/o ofico, rango de kleriko.