PIV 2026 · Artikolo 12320

★plaĉi

Litero P★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 9
  1. plaĉa
  2. plaĉo
  3. plaĉem/a
  4. di/oplaĉa
  5. fot/oplaĉa
  6. laŭplaĉa
  7. malplaĉa
  8. malplaĉi
  9. malplaĉo
★ plaĉi ntr
1 iu veki en iu senton de plezuro kaj simpatian inklinon: ŝi plaĉis al mi tuj Z al mi pli plaĉas la junuloj! Z ankoraŭ neniu plaĉis al ĉiu Z kiu flatas al ĉiu, plaĉas al neniu Z la filino de Herodias dancis kaj plaĉis al Herodo NT eĉ kaprino plaĉas, se la doto sufiĉas Z al Dio plaĉu, sed sur diablon ne kraĉu Z virino, kiu volas plaĉi nur al sia edzo Z
2 io estigi en iu senton de kontenteco aŭ aprobadon: tre plaĉas al mi la blueta fumo de l’ cigaro Z mi eltrinkis tutan botelon da vino, kvankam ĝi ne tre plaĉis al mi Z al ĉiu besto plaĉas ĝia nesto Z al vi ne plaĉis sitelo, laboru per martelo Z kion leĝo malpermesas, tio plaĉi ne ĉesas Z se plaĉos al vi doni al mi prudentan respondon Z al mia reĝa koro vere plaĉis,
ke tiel amas min la modestuloj KKa
ne plaĉos al li, se vi tion faros ne plaĉus al ŝi, se mi rifuzus (ironie) tio al mi plaĉas, ke ili volas, ke oni vivu nur por ili! Z (sensubjekte) vi faros kiel plaĉos al vi laŭplaĉe B tre plaĉas al mi ĉi tie
➞ ŝati.
plaĉa plaĉanta: plaĉa vizaĝo plaĉa junulo plaĉa akcepto plaĉa spektaklo plaĉa pejzaĝo (ironie) jen plaĉa rezonmaniero! ➞ agrabla, ĉarma, alloga.
plaĉo allogeco de tio, kio kontentigas ies deziron aŭ guston: li akiris plaĉon en la okuloj de la reĝo la korvo, por akiri plaĉon
per sia voĉo, grakis vante KKa
per forto plaĉo ne venas Z traduki frazojn libere laŭ mia plaĉo Z trovi plaĉon ie trovi plaĉon en io renkonti plaĉon ie renkonti plaĉon en io renkonti plaĉon ĉe la legantoj ➞ favoro.
plaĉema deziranta aŭ penanta plaĉi. Sin. plaĉivola. ➞ afabla, galanta 1, koketa.
dioplaĉa tia, kia estas laŭ la ordonoj de Dio: modelo de dioplaĉa vivado estis la tiea rabeno Z
fotoplaĉa faranta belan efekton en fotografio.
laŭplaĉa konforma al sia deziro, kaprico aŭ emo: Esperanto starigas nenian obstaklon kontraŭ laŭplaĉa alproprigo de kiaj ajn pluaj lingvoj OHa laŭplaĉe disponanta sian tagon Z la ĉeval’ laŭplaĉe kuradis en la kampo KKa oni povas uzi laŭplaĉe «monarĥo» aŭ «monarko»
malplaĉa malplaĉanta: malplaĉa memkontentulo la tasko ne estas malplaĉa al mi
malplaĉi ntr
1 iu kaŭzi al iu ĉagrenon, veki en iu malsimpation: evitu ligi la esperantismon kun ia ideo, ĉar ni malplaĉos al diversaj personoj, kiuj ne amas tiun ideon! Z
2 io estigi en iu mallogon aŭ abomeneton: malplaĉas nenio, se taksas pasio Z al la granda publiko malplaĉas la tro sciencaj artikoloj malplaĉas al mi, ke li tiel diboĉas
malplaĉo ago malplaĉi: tio kaŭzis al la reĝo grandan malplaĉon ➞ malfavoro.