★plaĉ/i

1 (iu) Veki en iu senton de plezuro k simpatian inklinon: ŝi plaĉis al mi tuj ^Z; al mi pli plaĉas la junuloj! ^Z; ankoraŭ neniu plaĉis al ĉiu ^Z; kiu flatas al ĉiu plaĉas al neniu ^Z; la filino de Herodias dancis k plaĉis al Herodo ^N; eĉ kaprino plaĉas, se la doto sufiĉas ^Z; al Dio plaĉu, sed sur diablon ne kraĉu ^Z; virino, kiu volas plaĉi nur al sia edzo ^Z.

2 (io) Estigi en iu senton de kontenteco aŭ aprobadon: tre plaĉas al mi la blueta fumo de l’ cigaro ^Z; mi eltrinkis tutan botelon da vino, kvankam ĝi ne tre plaĉis al mi ^Z; al ĉiu besto plaĉas ĝia nesto ^Z; al vi ne plaĉis sitelo, laboru per martelo ^Z; kion leĝo malpermesas, tio plaĉi ne ĉesas ^Z; se plaĉos al vi doni al mi respondon ^Z; al mia reĝa koro vere plaĉis, ke tiel amas min la modestuloj ^K; ne plaĉos al li, se vi tion faros; ne plaĉus al ŝi, se mi rifuzus; (ironie) tio al mi plaĉas, ke ili volas ke oni vivu nur por ili! ^Z; (sensubjekte) kiel plaĉas al vi! ^B; tre plaĉas al mi ĉi tie.