PIV · 310
aken/o
aken/o 🍁
1 (ss) Seka frukto (precipe de la asteracoj) ne dehiska, unusema, kies perikarpo ne estas kuniĝinta kun la semo: la fruktoj de helianto, de kalendulo estas akenoj.
2 (vs) Akeneca frukto: ne dehiska seka frukto divers-forma k ‑struktura. ☞ kariopso, nukulo, nukso, samaro.
akenaro. Grupo de akenoj, devenantaj el floro kun pluraj karpeloj aŭ liberaj (☞ plurakeno) aŭ kuniĝintaj (☞ fendakeno, kvarakeno).
duakeno. Fendakeno el du karpeloj, i.a. de la apiacoj.
kvarakeno. Fendakeno de lamiacoj k de boragacoj, devenanta el floro kun du kuniĝintaj akenoj dusemaj, k kiu fendiĝas en 4 erojn ĉe la maturiĝo.
plurakeno. Akenaro el liberaj akenoj, ekz. ĉe ranunkolo k potentilo.
fendakeno. Akenaro el kuniĝintaj akenoj, kiuj finevolue fendiĝas k apartiĝas unuj de la aliaj (ekz. ĉe malvo).