PIV 2026 · Artikolo 8365

kontinua

Litero K

Derivaĵoj en la artikolo 8
  1. kontinui
  2. kontinuo
  3. kontinuaĵ/o
  4. kontinuec/o
  5. kontinuig/i
  6. kontinuist/o
  7. kontinuist/in/o
  8. supr/e/n du/onkontinua
kontinua
1 konsistanta el eroj, kiuj formas seninterrompan senmankan vicon:
en tempo kontinua pluvo kontinua fluo kontinua febro kontinua bruo fulmoj kontinue zigzagas
en spaco kontinua muro kontinua linio kontinua papero kontinuaj rimoj
➞ daŭra, konstanta, senĉesa, senhalta, senintermanka, seninterrompa; kontinurompo.
2 MATE bildigo havanta valorojn, kiuj nemulte varias, kiam la argumentoj nemulte varias; pli precize tia, ke f(x) konverĝas al f(a), kiam x strebas al a; se tio validas nur por unu a, oni diras, ke f estas kontinua ĉe a: kontinua funkcio sur kompakta intervalo estas unuforme kontinua
3 FIZI kurento tia, ke ĝiaj direkto kaj intenso ne ŝanĝiĝas. ➞ alterna.
4 LING parolsono havanta tenon, kiu povas esti kontinuigata: frikativoj estas kontinuaj sonoj
kontinui ntr esti kontinua: la kolekto kontinuas de la unua jaro ĝis hodiaŭ
kontinuo, kontinuaĵo io, kio prezentas kontinuecon: la ĉirkaŭliganta zono estis kontinuaĵo de ĝi la efodo MT la spaco-tempa kontinuaĵo
kontinueco eco de io kontinua; neinterrompita interligo de partoj aŭ periodoj: la Bulonja Deklaracio estas kreita nur por gardi la ekstreme necesan kontinuecon en nia lingvo Z nia lingvo dank’ al la reguleco de sia progresado neniam perdas la kontinuecon kun la lingvo de tempo pli frua Z rompi la kontinuecon kun io Z
kontinuigi
1 igi ion kontinua: li kontinuigis la breĉitan remparon ➞ daŭrigi.
2 FIZI fari, ke la elektra alterna kurento iĝu kontinua.
kontinuisto, kontinuistino FOTO persono komisiita zorgi, ke ĉiuj detaloj de sceno konformiĝu de unu ekfilmado al alia.
supren duonkontinua MATE reele valora funkcio havanta valorojn, kiuj malkreskas aŭ nemulte kreskas, kiam la argumentoj nemulte varias.