★popol/o

1 Vasta grupo da homoj, konsciaj pri sia malsimileco kun la ceteraj najbaraj grupoj, k loĝantaj kune, plejofte en unu sama lando: se ekz. en la Centra Afriko vivus ia popolo, kiu parolus la francan lingvon […] ^Z; (post la milito) kunvenos la diplomatoj k penos reordigi la rilatojn inter la popoloj ^Z; demandite pri tio, al kiu popolo li apartenas, la loĝanto de tia lando estas devigata nomi ian genton ^Z; peco de tiu miksdevena k tamen lingve k kore unuigita popolo nun staras antaŭ vi ^Z (E-istaro); ĝi prezentas popolon pure idean ^Z; kongreso de la ruslandaj popoloj ^Z; la cigana popolo; ✞ la popolo de Dio (la kristanoj); (f) formikoj, popolo ne forta ^X. ☞ gento, nacio, tribo, loĝantaro, homamaso.

2 Regataro, kontraste kun la regantaro: la senato k la popolo romanaj; kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas ^X; iu Usona prezidanto deklaris iam, ke la registaroj estas pli stultaj, ol iliaj popoloj; tiun ĉi alvokon kontraŭ la atombombo ni direktas al ĉiuj popoloj en la mondo; lin la popolo nomas reĝo ^Z; la popol’ tumultas ^Z.

3 La malpli riĉa, malpli kulturita plimulto, kontraste kun kleruloj, burĝoj ks: Niels aŭ la ĉevalvendisto, kiel la popolo lin nomis ^Z; popolo diras, Dio diras ^Z; li, kies kantoj estas la ĝojo de la popolo same kiel de la elito; popolfronto, popoldemokratio. ☞ plebo, proletaro.

4 ב La paganaj popoloj: ili (hebreoj) miksiĝis kun la popoloj k lernis iliajn farojn ^X; kial devas diri la popoloj: Kie estas ilia Dio? ^X. ☞ nacio.