PIV 2026 · Artikolo 3817

★eminenta

Litero E★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 7
  1. eminenti
  2. eminentec/o
  3. eminentig/i
  4. eminentul/o
  5. eminentul/ar/o
  6. maleminentul/o
  7. neeminentul/o
★ eminenta
1 iu supera aŭ distinginda pro sia rango, merito, talento aŭ scio: unu el la plej eminentaj reĝaj princoj MT eminenta ŝuldanto, malbona paganto Z kun tiaj eminentaj personoj oni devas esti tre gardema, por ne ofendi ilin Z eminenta oratoro eminenta sciencisto eminenta artisto ➞ altranga, fama, glora, moŝta, unuaranga.
2 io supera aŭ distinginda pro sia altkvaliteco: eminenta servo eminenta afero Z eminenta rolo eminenta rango eminenta kapablo eminenta instruiteco eminente taŭga eminente grava ➞ elstara, rimarkinda.
eminenti ntr esti aŭ montriĝi eminenta: li jam eminentis inter miaj disĉiploj ĉe la unuaj Esperantaj poetoj eminentis la neceso provi la esprimkapablojn de la nova lingvo TCa
eminenteco eco de iu aŭ io eminenta: en mia projekto la eminenteco de la subskribintoj estus tute ne grava Z
eminentigi fari eminentulo: la reĝo eminentigis Hamanon MT
eminentulo persono eminenta: apartan dankon al la eminentuloj kaj reprezentantoj de la urboj Parizo, Boulogne, Z tia atestaro devus esti subskribita de eminentuloj Z la eminentuloj de la Amonidoj MT humiligi ĉiujn eminentulojn de la lando MT se oni malaltigos vin antaŭ eminentulo MT Sin. elstarulo. ➞ aŭtoritatulo, estro, nobelo 1.
eminentularo tuto de la eminentuloj. ➞ elito.
maleminentulo, neeminentulo senranga, sensignifa, simpla homo: fari maljustan apartigon inter eminentuloj kaj neeminentuloj Z ➞ nulo, senfama.