PIV 2020 · 7180
★kalk/o
★kalk/o Ⓚ Vulgara nomo de la kalcioksido, CaO, sub diversaj formoj: la vigla (neestingita) kalko estas fabrikata el kalkoŝtono per kalcinado, ĝi servas por mortero; per aldono de akvo ĝi estingiĝas, k ŝanĝiĝas al velka (estingita) kalko (kalcia hidroksido, Ca(OH)2), kies akva solvaĵo estas konata kiel kalkakvo aŭ kalkolakto, pro la blanka nesolvita precipitaĵo. ☞ gipso, kalcito, stuko. ➞ -eja, kalkargilo.
soda kalko. Miksaĵo de natria hidroksido (NaOH) k kalcia oksido (CaO), uzata kiel sekiganto k kiel kaptanto de karbondioksido.
kalka. Rilata al kalko aŭ enhavanta kalkon.
kalki (tr)
1 Surkovri surfacon per kalko, por ĝin blankigi: kalki domon Z.
2 🌾 Surĵeti kalkon (sur kampon), por plibonigi acidajn terojn.
3 Neŭtrigi per kalko.
kalkaĵo. Substanco, uzata por kalki: oni deskrapu la malnovan kalkaĵon X.
kalkpetro, kalkŝtono ⊕ Ⓣ Sedimenta petro, ĉefe konsistanta el kalcito, el kiu oni per kalcinado faras masonkalkon.
rekalkiĝi = rekalciiĝi.
klorokalko. Blanka pulvoro, CaCl(ClO), kies akva solvaĵo estas uzata por blankigi ŝtofojn ktp.