PIV 2026 · Artikolo 8360
★kontenta
Derivaĵoj en la artikolo 14
★ kontenta deziranta nenion alian ol tion, kion oni jam havas: kontenta je sia sorto Z kontenta per sia sorto kontenta pro sia sorto kontenta pri sia sorto esti kontenta, tio estas nenio alia, ol ripozi en sia deziro kaj eviti deziri superfluaĵojn pli valoras kontenta spirito, ol granda profito Z kontenta koro estas festenado MT eĉ mia edzino estas kontenta je sia vestaro Z ni pri ĉio estas kontentaj, via moŝto Z la knabo forlasis la inferon kontenta, ke li tiel bone sukcesis B ➞ feliĉa, ĝoja, sata 1.
kontenteco stato de iu kontenta: kontenteco estas pli bona ol riĉeco Z nobla kontenteco pri si mem Z
kontentiga tia, ke ĝi kontentigas: kontentigaj respondoj Z ĉar ĉio estis bona, ĉio estis kontentiga Z kontentige solvi malfacilaĵon
kontentigi
1 fari iun kontenta: kontentigi ĉiujn eĉ anĝelo ne povas Z kontentigi la katon kaj kune la raton pri neeblaĵo Z provoj kontentigi niajn kontraŭparolantojn Z
2 (figurasence) konformiĝi al io abstrakta; obei iun regulon, bezono nk.s.: Esperanto prudente kontentigas tiun ĉi principon Z ĉion vi forgesu, ĝis vi sopiron mian kontentigos Z kontentigi deziron Z kontentigi bezonon kontentigi sian malsaton kontentigi ies scivolon➞ komplezi, plenumi, satigi, ŝuo.
kontentigi sin igi sin mem kontenta: la kongreso devas ne kontentigi sin per teoria rezonado Z kun tiu ĉi rimarko li kontentigis sin ne diris ion plian Z ambaŭ kontentigis sin trankvile naĝi kune kun la fluo Z ➞ kontentiĝi.
kontentigo ago de iu aŭ io kontentiganta: la kontentigo de sia malsato Z mi postulas de vi kontentigon por la honto, kiu estas farita al mi Z mi postulas de vi kontentigon pri tiu afero Z donu kontentigon al la sinjoro Z
kontentiĝi iĝi kontenta; kontentigi sin: la besto devas kontentiĝi kun fojno Z asocioj, kiuj kontentiĝas per vanaj paroloj prediki pacon al la popoloj ELa mi forkuris de ili, kaj ili kontentiĝos per mia arĝento kaj oro Z tiuj ĉi provoj kontentiĝis je plej natura simpligo de la gramatiko Z gazetoj kontentiĝas nur per tio, ke ili havas la eblon Z ne kontentiĝante je tio, ke ili mem ellernis la lingvon, ili penu fari por tiu ĉi ideo, kiom ĉiu povas Z
kontentiĝema facile kontentiĝanta. ➞ nepostulema.
kontentulo homo kontenta: kontentulo estas pli feliĉa, ol homo plej riĉa Z
malkontenta deziranta ion alian ol tion, kion oni havas: ŝi estis malkontenta de si mem, de sia interparolo kun Mario Z Sin. nekontenta.
malkontenteco eco de iu malkontenta: sinjoro, li diris kun nuanco de malkontenteco Z Sin. nekontenteco.
memkontenta kontenta pri siaj propraj bonaj ecoj: la bona virino memkontente metis sur la apogilon sian manon, kiu efektive estis ankoraŭ bela Z ➞ vanta.
nekontenta malkontenta: demandis la bela virino per iom nekontenta voĉo Z se iu estos nekontenta, mi donos al li poste tian nekontentecon Z
nekontenteco malkontenteco: mi eble havas ian nekontentecon kontraŭ la nova gazeto Z
nekontentigebla tia, ke oni ne povas kontentigi tiun: nekontentigebla gasto nekontentigebla postulo