★lip/o

1 ❤ a) (labia oris) Ĉiu el la du moveblaj karnorandoj de la buŝaperturo, kiuj tuŝe troviĝas antaŭ la dentoj: la supra, malsupra lipo; mallarĝaj kunpremitaj lipoj; viaj lipoj estas kiel ruĝa fadeno ^X; la karmina koloro de la lipoj ^Z; mordeti al si la lipojn ^G (signe de ĉagreneto); plenblovi la lipojn ^Z (malafable rigardi); fari la dikan lipon (paŭti). b) Ĉiu el duopaj lipformaj elementoj: vulvaj lipoj. Sin. labio 2. c) (analoge) la lipoj de vundo. ➞ lipangulo.

2 Tiu parto de la vizaĝo, rigardata kiel organo de karesado: mielo gutadas el viaj lipoj, ho mia fianĉino ^X; am’ svingas sian vipon, al lip’ pelante lipon ^K; memor’ de viaj lipoj bruligas mian sangon.

3 (plurale) Tiu sama parto, rigardata kiel organo de sinnutrado: de la manoj ĝis la lipoj la sup’ elverŝiĝis ^Z; la lipoj ne montru, kion manĝis la buŝo ^Z; li havas ankoraŭ la lakton sur la lipoj ^Z (li estas nespertulo); leki al si la lipojn (esperante regalon); dolĉe ŝmiri al iu la lipojn ^Z (nutri per promesoj).

4 Tiu sama parto, rigardata kiel organo de la parolo: li ĉiam havas tiun saman vorton sur la lipoj; mi havas nelertajn lipojn: kiel do Faraono min aŭskultus? ^X (➞ balbuti); kiu retenas siajn lipojn, estas saĝa ^X; malpiaĵon abomenas miaj lipoj ^X; lia nomo flugos sur la lipoj de la homoj; la sankta lipo kantas nun sovaĝe! ^Z.

5 🍁 La lipforma supra aŭ malsupra parto de kuniĝpetala korolo aŭ de kuniĝsepala kaliko, ekz. ĉe la lamiacoj k skrofulariacoj. Sin. labio.