PIV 2026 · Artikolo 14
★abelo
Derivaĵoj en la artikolo 18
★ abelo ZOOL
1 flugipova insekto, kiu kolektas nektaron kaj polenon, produktas mielon kaj abelvakson, povas piki 1, kaj vivas en multnombra komunumo. genro Apis, precipe Apis mellifera abelo zumas kiu havas abelojn, havas mielon ofico ebligas profitojn Z ili pelis vin tiel, kiel faras la abeloj MT Sin. mielabelo.
2 insekto el pli granda grupo, kiu enhavas abelon kaj aliajn sociajn kaj nesociajn abelojn, kaj el kiu multaj specoj ne povas piki. klado Anthophila (abeloj) el la ordo Hymenoptera
➞ burdo, formiko, vespo; svarmo, esameno; abelbredado. abela
1 parenca al abelo(j): abela pikilo abela senso de orientiĝo abela mielo ne artefarita
2 (figurasence) komparebla al tiu de abeloj: abela diligenteco abelaj klopodoj tre etaj Z
abelejo loko, kie bredisto aranĝis abelujojn.
abelino ina abelo. ➞ abelreĝino.
abelisto iu, kiu bredas abelojn.
abelujo kesto por loĝigi abelojn: en abelujon ne blovu ne incitu koleremulon Z ➞ abelkesto, abelkorbo.
ĉarpentabelo granda, ĝenerale soleca abelo, tute nigra aŭ ĉefe nigra kun flava aŭ blanka triĥomo, ĝenerale kun glacea abdomeno; la femalo boras truon — per vibrado de la mandibloj — en mortinta ligno por konstrui neston kaj demeti ovojn; tutmonda. genro ĉefe Xylocopa
folitranĉa abelo solema abelo, kies femaloj nete tranĉas pecojn de folioj aŭ petaloj per kiuj konstrui neston en truo en malnova arbo; iuj estas utilaj por poleni rikoltojn. genro Megachile
luzerna folitranĉa abelo malgranda folitranĉa abelo el Eŭropo, ĝis 9 mm longa; malhele griza; femalo havas blankajn harojn sur la tuta korpo, masklo havas blankajn kaj flavajn punktojn sur sia abdomeno; efike polenas diversajn legomojn kaj fruktojn. specio Megachile rotundata
komunuma abelo abelo de speco, en kiu pluraj inoj kunhavas komunan neston, sed ĉiu konstruas kaj provizas sian propran ĉelaron sendepende. La ĉefa avantaĝo estas ke la nestenirejo estas pli facile defendebla kontraŭ predantoj kaj parazitoj kiam estas multaj inoj estas uzantaj la saman enirejon regule.
laborabelo ina abelo, al kiu tute mankas la reprodukta kapablo, do ĝi kolektas nektaron kaj polenon aŭ faras taskojn en la abelujo.
masonabelo solema abelo, ofte metale verda aŭ blua, alie nigreta aŭ ruĝa; kies femaloj uzas koton por konstrui neston en truo en tero aŭ arbo. genroj precipe Osmia kaj Hoplitis kaj Hoplosmia
kornofrunta masonabelo masonabelo indiĝena en norda Azio; kun etendaĵoj similaj al kornoj en sia malalta vizaĝo. specio Osmia cornifrons
ruĝa masonabelo masonabelo kun kovraĵo de densa oranĝe bruna hararo; simile granda kiel mielabelo; trovata en Britujo, kaj en norda Eŭropo ĝis Irano; la maskloj kun plua antena segmento. specio Osmia bicornis
mielabelo abelo 1:la somera zumado de mielabeloj AKv
eŭrop1a mielabelo mielabelo bredita de homoj por produkti mielon kaj por poleni komercajn plantojn; origine el suda, sudorienta kaj orienta Azio, sed disvastigita al ĉiuj kontinentoj escepte de Antarkto. specio Apis mellifera
sociema abelo abelo kiu, kun multaj aliaj konstruas neston la nesto diversas de simpla truo en la grundo ĝis homfarita kesto el ligno kun strukturo kun vaksaj ovujoj; nur unu ino (reĝino) reproduktas, la aliaj laboras, kolektantaj polenon kaj nektaron, konstruante ĉelarojn, purigante kaj defendante la abelujon, nutrante la larvojn.
sol1ema abelo abelo, kies ĉiu femalo kapablas reprodukti, konstruas neston, en grundo aŭ en ligno, kaj demetas ovojn en ĝi, kolektas polenon por lasi por la eventualaj larvoj; la plejmulto ne kapablas piki. produktas nek mielon nek abelvakson.
virabelo vira abelo, sen pikilo.