★fund/o

1 Plej profunda, malalta surfaco de ia natura aŭ homfosita kavo: la fundo de valo, de la maro ^Z; fali sur la fundon de la lago ^Z; lageto, kies fundo konsistis el plej bela sablo ^Z; la fundo rivera ^Z; trovi, tuŝi la fundon (plonĝante); iri al la fundo ^Z (pp dronanta ŝipo); la fundo de truo ^Z, foso, puto; detruita ĝis la fundo de l’ fundamento ^Z. ☞ grundo.

2 Malsupra surfaco de artefarita objekto: renversi ion la fundon supren ^Z; li esploris iom la fundon de la glaso ^Z (estas ebrieta); la ebriigantan kalikon vi eltrinkis ĝis la fundo ^X; fundo de barelo; fundo de torto; la monujo baldaŭ montris al li sian nudan fundon ^Z; skatolo kun duobla fundo (la unua nur ŝajna, sub kiun oni povas ion kaŝi); fundo de cilindro (sub cirkla vando de motorcilindro).

3 Parto plej malproksima de la eniro, plej malantaŭa: fundo de ĉambro ^B, de koridoro, de ŝranko; li priskribis la inferon kiel malbonodoran kavernon, kie troviĝas nenia fundo, sed kie oni ĉiam pli k pli profunden eniĝas ^Z; sidi en la fundo de kaleŝo, de aŭto; fundo de sako, de poŝo, de ĉapelo, de pantaloneto; esplori la fundon de la gorĝo. ☞ fono.

4 (f) Plej intima, kaŝita parto: en la fundo de sia koro li malamas ŝin; vidi la fundon de l’ koroj; sur la fundo de la brusto ^Z. ☞ abismo.

5 (f) La plej alta grado de malboneco: la fundo de l’ mizero ^B, de la diboĉo, de la malespero.